atheofilos(lookingforKostakisAnan)

το ιστολόγιο αυτό δημιουργήθηκε για να γράφω ό,τι μου καπνίσει.

Παρασκευή, 7 Μαΐου 2010

φταίμε όλοι 2

"βγενόπουλε δολοφόνε"


εξοργισμένος διαδηλωτής



ελπίζω να μην κοπεί καθώς οι ιστορικές ευθύνες και της ΣΟ είναι τεράστιες σε αυτήν την κοπυβέντα που πρέπει να ανοίξει



από την τυφλή βία στην τυφλή πολιτική θέση



Ζούμε μια περίοδο άγριας κοινωνικής αντιπαράθεσης. Αυτοί που αρχίζσουν να μην έχουν να χάσουν τίποτε κατεβαίνουν στους δρόμους. To οργισμένο εργατικό πλήθος που κατέβηκε στους δρόμους όλης της χώρας δημιουργησε τους όρους μια γενικευμένης κοινωνικής αναταραχής.



Όπως είναι αναμενόμενο τα πολιτικοποιημένα κομμάτια και πιο συγκεκριμένα ο αντιεξουσιαστικός χώρος αναμένοντας/ βλέποντας την κλιμάκωση αναπόφευκτα επέλεξε την κλιμάκωση του αγώνα του. και φυσικά μιλάμε για ένα αξιοσέβαστο τμημα του αντιεξουσιαστικού χώρου που έχει υιοθετήσει μηδενιστικές θέσεις. Που έχει γαλουχηθεί από την στοχοποίηση των λεγόμενων μικροαστών ώς εχθρών της επαναστάσης. ,με τη γνωστή διασταλτική ερμηνευτική του τάση αυτό το τμήμα των αναρχικών βαφτίζει το απεργοσπαστη εχθρό - ρουφιάνο. Φυσικά και δεν μπορεί να φανταστεί τι σημαίνει απεργία για μια έγκυο γυναίκα που δουλεύει σε ένα κάτεργο όπως αυτό της marfin. Τι σημαίνει ο φόβος της απόλυσης για μια έγκυο προλεταρια. Τέτοιες αναπαραστάσεις είναι άγνωστες καθώς έχουν ταυτιστεί με την οικογένια (οι μικροαστοί κάνουν παιδιά) και αποτελούν κάτι εξωτερικό προς τον αγώνα. Τα τελευταία χρόνια ως αναρχικοί γίναμε μάρτυρες της ανάπτυξης τέτοιων ιδεών. Για να επανέλθουμε τα γεγονότα της marfin ήταν αποτέλεσμα της κλιμάκωσης της δράσης αυτού του τμήματος του αναρχικού αντιεξουσιαστικού χώρου. Δεν ήταν ένα τεχνικό ζήτημα. Δεν ήταν μια λάθος εκτίμηση. Ήταν τυφλή πολιτική βία που έγινε εφικτή από την άνθιση ενός τυφλού πολιτικού λόγου. Είναι υπεκφυγή να αποπολιτικοποιούμε το γεγονός και να μιλάμε για "βλάκες", "ανεγκέφαλους" κτλ. Επαναλαμβανω το συγκεκριμένο ιδεολογικό υπόβαθρο του "όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας" επέτρεψε να φύγουν μολότοφ σε ένα κτίριο με ανθρώπους μέσα. Καθώς η πολιτική υπόσταση των συγκεκριμένων υπαλλήλων ήταν απογυμνωμένη στα μάτια των επιτιθέμενων. Αυτή η πολιτική θεώρηση έχει δουλευθεί εντατικά μετά το δεκέμβρη με έντυπα και αναλύσεις και αναλήψεις ευθύνης που προσεγγίζουν την κοινωνία σαν κάτι εχθρικό από τη στιγμή που δεν πετάει πέτρες τουλάχιστον.



Από την άλλη τα αντανακλαστικά διαφόρων να μιλήσουν για μια ακόμη δολοφονία των αφεντικών δείχνουν ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Είναι τουλάχιστον χυδαίο να επικαλούμαστε τώρα τις ευθύνες του σάπιου βγενόπουλου σε νομικό επίπεδο. Είναι σίγουρο ότι ο βγενόπουλος όπως και κάθε αφεντικό με την δικιά του ταξική συνείδηση θα χρησιμοποιήσει το συγκεκριμένο γεγονός εξίσου χυδαία για να οξυνει την επίθεση του στην τάξη. Αλλά δεν μπορεί να είναι άλλοθι. Δεν μας επιτρέπει η βαρύτητα των καταστάσεων να κρύβουμε τα ζητήματα κάτω από το χαλάκι. ο στρατηγισμός μας τελειώσε.



Επιπλέον μια ακόμη παρατήρηση είναι ότι η διαχυτη και βίαιη ταξική οργή δεν μπορεί να ταυτιστεί με την δράση των αναρχικών αλλά βρίσκεται σε μια διαρκή όσμωση μαζί της. είδαμε εκατοντάδες προλετάριους χωρίς κουκούλες και μαντήλια να τις παίζουν με τους μπάτσους, να πετάνε πέτρες, να καταστρέφουν, δεν είδα τέτοιες φιγούρες να επιτείθενται σε ανθρώπους. Μπορεί να ήταν και αυτό τυχαίο, αλλά για εμένα είναι ενδεικτικό. Ενδεικτικό πόσο αποκομένη από το γενικό κλίμα είναι η δράση κάποιων πολιτικοποιημένων κομματιών.



Συμπερασματικά σε μια στιγμή που ο καπιταλισμός φαίνεται να είναι σε ένα τεράστιο αδιέξοδο και που οι κοινωνίες θα αναζητήσουν άλλους δρόμους για να αναπραχθούν πρέπει σαν αναρχικοί να σκεφθούμε τι είδους κοινωνική πρόταση κυοφορείται στο εσωτερικο μας. Φοβάμαι πως αν ήμουν ένας εργάτης χωρίς πολιτική ταυτότητα δεν θα επέλεγα την πρόταση αυτή. Δυστηχώς έχει κλονιστεί το ηθικό μας πλεονέκτημα....
το αντέγραψα από το ιντιμίντια 7-5-2010

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου