ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΨΑΧΝΟΥΜΕ

Ο Κωστάκης Ανάν(πραγματικό όνομα Αργύρης Ταλέκουρδας),σχεδόν παντελώς άγνωστος ελληνάρας συγγραφέας,είχε την τύχη να γεννηθεί στη χορτάτη πλευρά του πλανήτη και νωρίς ανακάλυψε πως είχε ταλέντο στη λογοτεχνία,πράγμα που φυσικά δεν συνέβαινε.
   Τα πρώτα του έργα έχουν αποκτήσει διαστάσεις θρύλου μεταξύ των οπαδών του,κυρίως επειδή δεν έχουν ποτέ κυκλοφορήσει επίσημα στο εμπόριο και λίγοι μπορούν να υπερηφανεύονται ότι τα έχουν διαβάσει.
   Σε ηλικία 25 ετών ασπάστηκε τον καπιταλισμό,προκαλώντας σάλο μεταξύ των σκληροπυρηνικών οπαδών του,ενώ ο ίδιος,δηλώνοντας αινιγματικά"θα έπρεπε όλοι να ντρέπεστε",αποσύρθηκε σ'ένα ορεινό   McDonalds στα αμερικανικά Βραχώδη Όρη.
Έκτοτε,το έργο του ήταν μία συνεχής άρνηση του δικαιώματος των δυτικών ανθρώπων να εκφέρουν οποιαδήποτε γνώμη για τον κόσμο,πολύ απλά επειδή δεν ζουν σ'αυτόν,μόνο τον βλέπουν από την τηλεόραση.
Ο Κωστάκης Ανάν πέθανε ανήσυχος το φθινόπωρο του 2045,ενώ οι πραγματικές διαστάσεις του έργου του αναγνωρίστηκαν αρκετά χρόνια αργότερα,από τον πιστό του σκύλο Κοπροδότη,ο οποίος εκμεταλλεύτηκε τη σχετική δημοσιότητα και ξεπούλησε μέχρι και ιδιόχειρα σημειώματα για τα ψώνια του σαββατοκύριακου που βρήκε στα συρτάρια του αφεντικού του.


Το παραπάνω κείμενο το αντέγραψα από το ιερό βιβλίο νούμερο ένα"...και ύστερα ήρθες και μ'έλυσες"(εκδόσεις ΒΑΒΕΛ).
Αφορμή ήταν το κεφάλαιο Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ "ΕΥΝΟΥΧΟΥ ΦΙΛΟΥ",το οποίο μ'έχει σημαδέψει σαν τατουάζ στο μπράτσο ισοβίτη και το αφιερώνω στο κροκόδειλο,μαζί με ένα μικρό απόσπασμα από το ίδιο κεφάλαιο"...και βέβαια αν προσπαθήσεις να της μιλήσεις για εσάς τους δύο,θα μάθεις ότι είσαι ένας πολύ ξεχωριστός άνθρωπος στη ζωή της,αλλά η μόνη πιθανότητα να ξαπλώσεις δίπλα της είναι σε ομαδικό τάφο."

πού είναι?

Επιτέλους σπίτι...
Αυτό το καιρό θέλω να'μαι συνέχεια στο σπίτι και να χουχουλιάζω στο ντιβάνι.Ούτε γυμναστήριο,ούτε έξω για ποτό.Χαλαρή μουσική στο πισι και διάβασμα.Μ'αρέσει επίσης να διαβάζω άλλα μπλογκς.
Έχω χάσει τα ίχνη του κωστάκη αναν.Δεν κυκλοφορούν φήμες στο διαδύκτιο,δεν λέει να βγάλει κι αυτός κανα καινούριο βιβλίο,η ΒΑΒΕΛ(περιοδικό κόμιξ και όχι μόνο)δεν κυκλοφορεί πια,ο θεός πήγε φαντάρος,η κυραΛένη δεν φτιάχνει άλλο πιροσκί,η Ελενίτσα διαβάζει για πανελλήνιες...
Η Ελενίτσα ξαναέγινε συγκάτοικος μου.