atheofilos(lookingforKostakisAnan)

το ιστολόγιο αυτό δημιουργήθηκε για να γράφω ό,τι μου καπνίσει.

Τρίτη, 30 Μαρτίου 2010

καλημέρα

αφιερωμένη αυτή η αφίσα στους φίλους μας
λιμενικούς που κατά βάθος είναι καλά παιδιά αλλά παρεξηγημένα.φιλάκια συντροφοι λιμενικοί,το γκλόμπ σας που το έχετε κάνει προέκταση ένος όργανου του σώματος σας βάλτε το στην απόληξη του όρθου σας μήπως και χαλαρώσετε.
καλημέρα.

Δευτέρα, 29 Μαρτίου 2010

εγκεφαλοαλλοίωση

καλημέρα σας και καλή βδομάδα.Χριστιανική μεγάλη βδομάδα και πάσχα.Αμέσως μετά ξεκινάει η ανακαίνιση στο μαγαζί.
μια ανησυχία την έχω να σας πω την αλήθεια,λόγω της κρίσης.Δε μασάω.Θα το παλέψω.
είχα πολύ καιρό να δω τηλεόραση για πάνω από μισή ώρα.τη κυριακή λοιπόν είχα αφιέρωμα στην εγκεφαλοαλλοίωση.Ένοιωσα άλλος άνθρωπος ή καλύτερα,ένας κανονικός άνθρωπος.Παιδικά με τέρατα(έβλεπα εγώ τέτοιες παπαριές στα μικράτα μου;),εκκλησία σε αρκετά κανάλια να μη ξεχνάμε τις παραδόσεις,τα ήθη και έθιμα και φυσικά να πέφτει και διαφήμιση και για το μαγαζί μη μας ξεπορτίσει κανα πρόβατο,είναι και εποχές δύσκολες και θέλουμε και έσοδα γιατί οι άθεοι θα μας φορολογίσουν αλλά θα τους δείξουμε εμείς,ενημέρωση στο φουλ και αναλύσεις επί αναλύσεων από καθεστωτικούς ειδήμονες,ντοκυμαντέρ για της παναγιάς τα μάτια,του χριστού τα φρύδια και φυσικά ποδόσφαιρο,πολύ ποδόσφαιρο.Αυτό που κάνω όταν βλέπω τουβου είναι ζάπινγκ.Ακατάπαυστα αλλάζω κανάλια.Α,είχε και καλλιτεχνικό πατινάζ με αλέξη κωστάλα στην περιγραφή.Εκεί ναι το παραδέχομαι το άφησα δύο λεπτά.Τα λέει ωραία ο λεβέντης.
Κάποια στιγμή δεν άντεξα τόση κανονικότητα και τόση εγκεφαλοαλλοίωση και την έκλεισα τη ρημάδα.Τα λίγα εγκεφαλικά κύτταρα που απόμειναν να αντιστέκονται αναστέναξαν από ικανοποίηση.Άλλη μια δύσκολη μέρα πέρασε.

Τρίτη, 23 Μαρτίου 2010

ΑΝΟΙΞΗ

ρε χέστη μου,αφού κάνω δίαιτα αυτή τη περίοδο γιατί τρώω χυλόπιτες?τη φχαριστήθηκα πάντως.
βασικά είναι το όλο σκηνικό που μ'έχει φέρει σ'αυτή τη κατάσταση.Άνοιξη σύντροφοι συντρόφισσες.
λες και ξύπνησα από χειμερία νάρκη.σαν να'φαγα σφαλιάρα και έτσι ζαλισμένος έπεσα πάνω στη φουφου και της είπα το ποίημα.τη τρώμαξα τη καυμένη και μου έδωσε μια περιποιημένη χυλόπιτα για να μη παραπονιέμαι.

Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2010

ΑΝΟΙΞΗ

καλημέρα και καλή βδομάδα σύντροφοι και συντρόφισσες.
το χαμόγελο του αδερφού μου,το πρωί,έφτανε για να μου φτιάξει τη μέρα.
σας είπα?μ'έπιασε η άνοιξη.ερωτεύτηκα.
        φιλούμπες

Τετάρτη, 10 Μαρτίου 2010

Μαγαζί


Καλημέρα.
Είχα καιρό να καθήσω όλη μέρα στο μαγαζί.Χθες λοιπόν, κάθησα από το πρωί που άνοιξα μέχρι τις εννιά που έκλεισα και πήγα σπίτι να κοιμηθώ και να έρθω πρωί πρωί σήμερα να ανοίξω.Μου κακοφάνηκε αυτό το σκηνικό.Πέρασε πολύς χρόνος από τότε που κρατούσα το μαγαζί από το πρωί ως το βράδυ συνεχόμενα,κάθε μέρα και τις κυριακές.
Τώρα οι κυριακές είναι ημέρες ξεκούρασης και τα απογεύματα των καθημερινών κρατάει το μαγαζί η φουφου.

Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2010

Μάχη

Ήρθε στο μαγαζί η Μάχη να πάρει ψωμί και είδε τα λαβάς.Της γυάλισαν,καθώς τα πένεψα και γω λιγάκι,αγόρασε ένα και ταυτόχρονα έκανε την ερώτηση"είναι έλληνας αυτός που τα φτιάχνει?"
Παιδί μεταναστών η Μάχη γεννημένη και μεγαλωμένη στη Γερμανία.

Τετάρτη, 3 Μαρτίου 2010

ΤΣΙΧΛΑΣ

Καλημέρα σας.
Χθες πέρασα από του Τσίχλα.Κάθησε και σκέφτηκε και μάλιστα σκέφτηκε πολύ,κατά δήλωση του.Έφτασε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι για την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 φταίει η έλλειψη πατριωτισμού από τη νέα γενιά.Έλλειψη εθνικής συνείδησης για την ακρίβεια.
Μάζεψα άρον άρον τα πεσμένα μου μαλλιά και έφυγα με ελαφρά πηδηματάκια γιατί θα'ρχόταν και ο πεθερός του και μαλλόν θα με κρεμούσαν στο κεντρικό στύλο της πλατείας με τη ταμπέλα"ΕΘΝΟΠΡΟΔΟΤΗΣ-ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΣΥΜΜΟΡΙΤΗΣ".
H φωτογραφία αφιερωμένη σ'αυτούς που ακόμα πιστεύουν σε σύνορα, πατρίδες,κράτη,έθνη και άλλες παπαριές μη καταλαβαίνοντας ότι όλα αυτά είναι κολπάκια των αφεντικών.
     Φιλάκια.

Δευτέρα, 1 Μαρτίου 2010

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΙΕΡΓΑΤΕΣ

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΜΗΧΑΝΙΩΝΑΣ








Οι αιγύπτιοι ψαράδες που απεργούν απ' τις αρχές του Γενάρη δεν είναι άγνωστοι στους κατοίκους της Μηχανιώνας! Ζουν και δουλεύουν για πολλά χρόνια δίπλα τους, παράγοντας ένα μεγάλο μέρος του πλούτου των αφεντικών, κουβεντιάζουν με τους ντόπιους για την καθημερινότητα και τα προβλήματά τους όσο τους επιτρέπει η δύσκολη δουλειά τους κι αποτελούν εκ των πραγμάτων κομμάτι του χωριού. Σαν εργαζόμενοι βρίσκονται τώρα σε μια θέση παρόμοια πιθανώς μ' αυτήν που κάποτε βρέθηκαν ή θα βρεθούν στο μέλλον και πολλοί εργαζόμενοι της Μηχανιώνας, έλληνες και μετανάστες: απεργούν για να καλυτερέψουν τις συνθήκες της ζωής τους και παλεύουν για την αξιοπρέπειά τους!







Οι Μηχανιώτες σαν κομμάτι του ξεριζωμένου προσφυγικού πληθυσμού ξέρουν την ιστορία από πρώτο χέρι. Ακολούθησαν τη μοίρα των πάνω από δυο εκατομμυρίων ανθρώπων -χριστιανών και μουσουλμάνων- που μετακινήθηκαν βίαια απ' τη μια πλευρά του Αιγαίου στην άλλη. Βίωσαν στο πετσί τους τα εθνοκαθαρτικά πειράματα του Κεμάλ και του Βενιζέλου που με την προτροπή των Δυτικών Δυνάμεων μετέφεραν αναγκαστικά ένα τεράστιο αριθμό ανθρώπων μακριά απ' τις εστίες τους, στις οποίες κατοικούσαν για αιώνες, με μοναδικό σκοπό να έχουν "ήσυχο το κεφάλι τους" οι άρχουσες τάξεις σ' Ελλάδα και Τουρκία. Οι Μηχανιώτες καθώς κι οι υπόλοιποι πρόσφυγες άκουγαν από πρώτο χέρι, απ' τις γιαγιάδες και τους παππούδες τους, για πολλά χρόνια την ιστορική αλήθεια: ήρθαν σε μια "πατρίδα" που δεν τους περίμενε μ' ανοιχτές αγκάλες. Και ρατσισμό γνώρισαν -σε πολλές περιπτώσεις- απ' τους ντόπιους και τις χειρότερες δουλειές έκαναν τα πρώτα χρόνια και το φόβο που σκορπά ο "ξένος" κι ο "διαφορετικός" ένοιωσαν και με δυο λόγια έζησαν με πολλούς τρόπους την εκμετάλλευση που υφίσταται αυτός που φτάνει κάτω απ' αυτές τις συνθήκες σ' ένα καινούργιο μέρος για να ξαναστήσει τη ζωή του. Οι πρόσφυγες ήταν αυτοί που γέμισαν τα εργοστάσια στ' αστικά κέντρα, χτίζοντας το μικρό "ελληνικό θαύμα" της εκβιομηχάνισης στις δεκαετίες του ΄20 και του '30. Τα χαμηλά τους μεροκάματα -αποτέλεσμα της τεράστιας πίεσης να δουλέψουν για να ζήσουν τις οικογένειές τους- γέμισαν τις τσέπες των βιομηχάνων που με τίποτα βέβαια δε θ' άφηναν ένα τεράστιο εφεδρικό εργατικό στρατό να πάει ανεκμετάλλευτος. Οι πρόσφυγες έμαθαν με δυο λόγια τι σημαίνει να σε πατάνε στην ανάγκη, στις πόλεις, στα χωράφια και στη θάλασσα κι όποιος το ζήσει αυτό μια φορά δεν έχει την πολυτέλεια να το ξεχάσει. Έμαθαν όμως και κάτι άλλο: ν' αγωνίζονται ομαδικά, να παλεύουν με πάθος και σε πολλές περιπτώσεις να νικάνε στους πολυάριθμους αγώνες και στις δυναμικές απεργίες που έλαβαν χώρα στη συνέχεια, αφήνοντας σαν κληρονομιά όλα αυτά που οι μεταγενέστεροι θεωρούν ως "δικαιώματα" τους - όσα τουλάχιστον δεν πήραν ακόμα πίσω τ' αφεντικά με δικαιολογία την κρίση του συστήματος. Πολλοί απ' αυτούς μπήκαν στην πρώτη γραμμή των ταξικών συγκρούσεων που ακολούθησαν την άφιξή τους στην Ελλάδα κι έδωσαν ακόμα και τις ζωές τους για την υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης, μαθαίνοντας για τα καλά τη βία των χωροφυλάκων της "μητέρας-πατρίδας". Αυτή είναι η αλήθεια των απλών ανθρώπων και δεν πρόκειται να ξεχαστεί όσους τόνους πατριωτικής λάσπης ή επίσημης κρατικής ιστορίας κι αν ρίξουν πάνω της τ' αφεντικά κι οι έμμισθοι υπάλληλοι-γραφιάδες τους!







Τώρα που ένας τέτοιος αγώνας, η απεργία των αιγύπτιων ψαράδων, βρίσκεται σ' εξέλιξη δίπλα τους, το κομμάτι εκείνο των Μηχανιωτών που ούτε την ιστορία του ξεχνά αλλά και ανάλογη εμπειρία διαθέτει από παρόμοιες κινητοποιήσεις δε θα μείνει αδιάφορο. Και πολύ περισσότερο δεν πρόκειται να πιαστεί στο δόκανο που στήνουν οι λαϊκιστές φασίστες με τις γραβάτες που αράζουν στα έδρανα του κοινοβουλίου ή οι νεοναζιστικές συμμορίες που από κοινού κραυγάζουν πως για τη βαρβαρότητα που βιώνουμε δε φταίει η ακόρεστη δίψα των αφεντικών για ολοένα και μεγαλύτερα κέρδη αλλά οι ξένοι εργάτες κι οι μετανάστες. Ούτε η Μηχανιώνα μετατράπηκε ξαφνικά σε χωριό φασιστών, ούτε οι κάτοικοί της έπαθαν συλλογική ιστορική αμνησία! Γνωρίζουν καλύτερα απ' τον καθένα τις συνθήκες κάτω απ' τις οποίες ξεκίνησε ο αγώνας των απεργών για το μεροκάμματο, γνωρίζουν τα τοπικά οικονομικά συμφέροντα και τον τρόπο που αυτά διαπλέκονται μεταξύ τους, γνωρίζουν τέλος ότι ο αγώνας των ψαράδων "υποκινείται" απ' την ανάγκη κι όχι απ' τα κόμματα της αριστεράς ή τους αναρχικούς. Η πάλη για το ψωμί και την αξιοπρέπεια δε γνωρίζει σύνορα κι είναι στην ουσία της η ίδια όπου κι αν διεξάγεται: στη Μηχανιώνα από αιγύπτιους ψαράδες, στη Μανωλάδα και στον ιταλικό νότο από ασιάτες κι αφρικανούς εργάτες γης, στο Παρίσι απ΄ τους γάλλους εργαζόμενους στα ΙΚΕΑ, στα εργοστάσια της Θεσσαλονίκης από έλληνες εργάτες που βλέπουν τ' αφεντικά να ξεσαλώνουν με πρόσχημα την κρίση λες και προηγουμένως τους καλούσαν να μοιραστούν μαζί τα υπέρογκα κέρδη τους… Το ζήτημα δεν είναι αν οι απεργοί ψαράδες είναι οι καλύτεροι ή οι χειρότεροι άνθρωποι του κόσμου. Αυτό που δεν μπορεί όμως να συμβαίνει είναι το να μετατρέπονται μέσα σε μια νύχτα από "καλά παιδιά" σε "μιάσματα που μολύνουν τον τόπο" ή σε κλέφτες κι εκβιαστές κι αυτή η μεταστροφή να συμπίπτει χρονικά με το ξεκίνημα του αγώνα τους. Αυτοί που προωθούν την άποψη ότι όσο δουλεύουν χωρίς να μιλάνε όλα πάνε πρίμα αλλά μόλις σηκώσουν κεφάλι γίνονται καθάρματα που πρέπει να "μαζέψουν τα κουρέλια τους και να μας αδειάσουν τη γωνιά" έχουν κάθε λόγο να το φωνάζουν: αφεντικά που λιγουρεύονται φτηνότερα αλλά και πιο φοβισμένα εργατικά χέρια, φασίστες που ψαρεύουν σε θολά νερά, κυβερνητικοί που συνδέονται άμεσα με την εξυπηρέτηση οικονομικών συμφερόντων… Με τίποτα όμως δεν μπορεί να γίνει πιστευτό πως το σύνολο των κατοίκων του χωριού ταυτίζεται μ' όλα τα παραπάνω όπως και τ' ότι όσοι εμπορεύονται το φόβο ή ξερνάνε απειλές μιλάνε εξ' ονόματος όλων των Μηχανιωτών!







Ούτε για λογαριασμό των απεργών επιθυμούμε να μιλήσουμε, ούτε υποδείξεις στ' αφεντικά και στους πλοιοκτήτες θα κάνουμε. Άλλωστε οι δεύτεροι απέδειξαν και θα τ' αποδείξουν και στο μέλλον πως τα συμφέροντά τους ξέρουν πολύ καλά να τα υπερασπίζονται. Αυτό που δηλώνουμε ανοιχτά είναι ότι σταθήκαμε και θα συνεχίσουμε να στεκόμαστε αλληλέγγυοι τόσο στον αγώνα των αιγύπτιων ψαράδων όσο και σ' οποιοδήποτε αγώνα διεξάγεται μ' όρους αξιοπρέπειας ενάντια στην εκμετάλλευση. Κι αυτό έγινε, γίνεται και θα συνεχίσει να γίνεται κόντρα σε κάθε διαχωρισμό με βάση τα σύνορα, την εθνικότητα, τη γλώσσα και τη θρησκεία ώσπου να στείλουμε οριστικά το βάρβαρο κι εγκληματικό σύστημα της εκμετάλλευσης εκεί που ανήκει: στο παρελθόν!











ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ ΨΑΡΑΔΩΝ ΤΗΣ ΜΗΧΑΝΙΩΝΑΣ



















Συνέλευση Αλληλεγγύης



μπράβο στη Συνέλευση Αλληλεγγύης και σε όλες και όλους που στέκονται δίπλα στους απεργούς.
εντάξει και στο ΠΑΜΕ.