atheofilos(lookingforKostakisAnan)

το ιστολόγιο αυτό δημιουργήθηκε για να γράφω ό,τι μου καπνίσει.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καιν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καιν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 8 Ιανουαρίου 2011

Αλληλεγγύη στον Θοδωρή Ηλιόπουλο

Ο εφιάλτης του Θοδωρή Ηλιόπουλου πρέπει να τελειώσει




Αλληλεγγύη εν όψει της δίκης της 11ης-1-2011



Οι παρακάτω υπογεγραμμένοι, που συναντηθήκαμε και συνεργαστήκαμε με τον Θοδωρή Ηλιόπουλο στην έκδοση του βιβλίου Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική (εκδόσεις διάπυροΝ, Νοέμβριος 2010, ηλεκτρονική έκδοση http://politikiviadiapyron.wordpress.com/), δηλώνουμε την αμέριστη αλληλεγγύη και συμπαράστασή μας προς αυτόν, εν όψει της δίκης του στη Χαλκίδα, στις 11-1-2011.



Η δίκη αυτή είναι μια ντροπή για την ελληνική πολιτεία – και αποτελεί μία ακόμη στιγμή ενός καφκικού εφιάλτη τον οποίο έζησε και ζει ο Ηλιόπουλος εδώ και δύο χρόνια. Συνελήφθη έξω από τη Νομική Σχολή της Αθήνας στις 18-12-2008 ενώ περπατούσε στον δρόμο με τους φίλους του, κουβαλώντας ένα μικρό σακίδιο με προσωπικά αντικείμενα. Στη συνέχεια, παρά το ότι και οι τέσσερις αυτόπτες μάρτυρες επέμεναν πως δεν είχε κάνει απολύτως τίποτε, χαλκεύτηκε εναντίον του ένα αδιανόητο κατηγορητήριο που περιλάμβανε 3 κακουργήματα (κατοχή εκρηκτικών βομβών, έκρηξη κατ’ εξακολούθηση, απόπειρα σωματικής βλάβης) και 2 πλημμελήματα (αντίσταση, διατάραξη κοινής ειρήνης), χαρακτηρίστηκε «εχθρός της δημοκρατίας» και προφυλακίστηκε για 8,5 μήνες, μέχρι τον Αύγουστο του 2009, οπότε και αποφυλακίστηκε μετά από απεργία πείνας 49 ημερών. Ο εφιάλτης αυτός έχει και συνέχεια, καθώς στις 11 Ιανουαρίου 2011 θα δικαστεί στη Χαλκίδα με το ίδιο εξόφθαλμα χαλκευμένο κατηγορητήριο, αντιμετωπίζοντας ποινή καθείρξεως.



Ο Θοδωρής Ηλιόπουλος, με τη συγκλονιστική στάση του στη φυλακή αλλά και με την υπόλοιπη ζωή του, κομίζει μια συνολική πρόταση ανθρωπισμού, ήθους, ευαισθησίας, καθημερινής αλληλεγγύης και έμπρακτης αντίστασης στην κτηνωδία. Δεν είναι τυχαίο πως μετά το τέλος της προφυλάκισής του, ενώ ήταν ένα έμβλημα ενός ολόκληρου κοινωνικού χώρου, είχε το θάρρος να πάρει ξεκάθαρες και ανυποχώρητες θέσεις ενάντια σε κάθε βία (κρατική ή «αντιεξουσιαστική») και έτσι να δυσαρεστήσει ακόμη και ορισμένους από όσους του συμπαραστάθηκαν. Εξάλλου σε αυτό το πλαίσιο συναντηθήκαμε και εμείς μαζί του· στο κείμενο που αποτελεί τη δική του συμβολή στον τόμο (http://politikiviadiapyron.wordpress.com/2010/10/11/iliopoulos/?csspreview=true) ο Ηλιόπουλος γράφει: « […] Από όπου και αν προέρχεται η πολιτική βία, είτε από το κράτος ως καταστολή ή πρόκληση είτε από ομάδες που συγκρούονται με αυτό ως απάντηση ή διεκδίκηση, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: ανθρώπινες απώλειες. Είναι αυτές οι απώλειες που, αν όχι αυτόματα, μετέπειτα θα ευνοήσουν και θα ενδυναμώσουν το ίδιο το κράτος, όταν σε ρόλο προστάτη θα εγκλωβίσει τις μάζες στην καταστολή. Είναι τέτοιο το συμφέρον, που ο προστάτης αυτός από «θύμα» δεν θα αργήσει να γίνει θύτης, δημιουργώντας εστίες που το ίδιο θα κληθεί να σβήσει. Έτσι, ένα οπλισμένο χέρι, αν δεν είναι του κράτους, σίγουρα του το χαϊδεύει.»



Περιμένουμε τη δίκη της Χαλκίδας με συναισθήματα αγωνίας και απορίας: πόσο κατακερματισμένη κοινωνία είμαστε, πόσα αντανακλαστικά διαθέτουμε, πόσο μπορούμε να κρατούμε την ανθρωπιά μας και να υπερασπιστούμε έναν αθώο συνάνθρωπό μας – και μάλιστα σε καιρούς όπου εξαγγέλλονται τείχη στον Έβρο για να μην περνούνε οι απελπισμένοι μετανάστες; Ο εφιάλτης του Θοδωρή Ηλιόπουλου πρέπει να πάρει τέλος. Και στ’ αλήθεια περιμένουμε, μετά την (αυτονόητη) αθώωσή του, να βρεθεί ένας εισαγγελέας και να απαγγείλει κατηγορίες κατά όλων εκείνων των «κρατικών λειτουργών» που, χαλκεύοντας με πρόθεση στοιχεία, ασέλγησαν τόσο βάναυσα πάνω στη ζωή, την υγεία, την τιμή και την αξιοπρέπεια ενός ανθρώπου, μετέτρεψαν το κράτος σε παρακράτος και πλήγωσαν βαθιά τη δημοκρατία μας, αποκαλύπτοντας μια ακόμη κτηνώδη εκδοχή της κρατικής βίας και απανθρωπιάς.



7 Ιανουαρίου 2011



Περικλής Κοροβέσης



Τέος Ρόμβος



Αλέκος Γεωργόπουλος



Παναγιώτης Δημητράς



Ναυσικά Παπανικολάτου



Μιχάλης Μαραγκάκης



Παναγιώτης Παπαδόπουλος (Κάιν)



Θανάσης Μακρής



Κυριάκος Αθανασιάδης



Γιάννης Εξαδάκτυλος



Θανάσης Τριαρίδης



Ελεάννα Ιωαννίδου



Ελένη Καρασαββίδου-Κάππα



Γιάννης Ευαγγέλου



Θανάσης Πολλάτος



Γιώργος Μοναστηριώτης



Παναγιώτης Σιαβελής



Άγγελος Νικολόπουλος



Γιάννης Κορομηλάς



Συγγραφείς (μαζί με τον Θοδωρή Ηλιόπουλο) του τόμου



Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική, (διάπυροΝ, 2010)

το παραπάνω κείμενο και οι υπογραφές που ακολουθούν είναι κλεμμένα από το μπλογκ δρόμος
τα αναρτώ ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στον Θοδωρή Ηλιόπουλο

Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2009

οι φρουροί της επανάστασης

ΕΝΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΠΛΑΝΙΕΤΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ.
Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΑΠΟΨΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΑΠΟΨΑΡΑ" ΜΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙ ΑΛΛΟ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΗΣ












αγαπητέ φίλε Πάσχο Μανδραβέλλη,

ΤΟ ΝΑ ΠΕΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΕΥΚΟΛΟ...
ΤΟ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΕΙΣ ΣΤΗΝ ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΥ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΟΒΑΡΗ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ ΥΠΟΘΕΣΗ,ΑΛΛΑ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ "ΠΟΛΥ ΔΟΥΛΕΙΑ" ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΠΙΤΕΘΗΚΑΝ ΜΕ ΑΥΓΑ ΘΑ ΒΡΟΥΝ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΝ ΤΟ ΑΥΓΟ ΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΚΡΑΤΑ ΟΜΗΡΟΥΣ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ ΤΟΥ..........


ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΝΑ "ΕΚΤΕΘΕΙΣ" ΣΤΟ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ, ΑΠΑΝΤΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ....ΝΑ ΠΡΟΠΗΛΑΚΙΣΕΙΣ Ή ΝΑ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΕΙΣ!

(νά λές πάλι "καλά"... πού η "γενναιοδωρία" τους δέν σέ "φιλοδώρησε" μέ τόν ίδιο τρόπο όπως στήν περίπτωση τού Πολυζωγόπουλου,τού καθηγητή Πανούση,τής αστυνομικού πρίν λίγες μέρες στά Εξάρχεια μέ "μερικές κλωτσιές" ή σάν τήν δική μου περίπτωση παλαιότερα,στά Προπύλαια,τόν Νοέμβρη τού 2003...καί αρκετά άλλα γεγονότα πού τά ονόματα μόνο αλλάζουν στά εδώλια τής "επαναστατικής" φαιοκόκκινης ιεράς εξέτασης)

Διάβασα στό athens.indymedia(πού συμφωνώ μαζί σου,η διαφωνία μέ απόψεις καί μεθόδους πού καταγράφονται στήν ιστοσελίδα δέν σημαίνει πώς θά πρέπει νά υπάρξει ίχνος συναίνεσης σέ κάθε προτροπή ή πρόθεση γιά τήν παύση τής λειτουργίας του στό διαδίκτυο)-όσο μπόρεσα νά αντέξω αυτή τήν υπεράσπιση τού τρόμου καί τού πολιτικού χουλιγκανισμού, πού αυτοαποκαλείται,νισάφι πιά... καί ..."αναρχία" ή "αντιεξουσία"-από κάποιους "ευαίσθητους" σχολιαστές πού ορίζουν σάν κυριαρχία μόνο τήν βία τής εξουσίας εναντίον τους καί όχι τήν βία τήν δική τους εναντίον προσώπων πού "δέν επιτρέπεται" νά έχουν δικαίωμα καί πρόσβαση στόν χώρο τής πολυφωνίας(πού είναι ότι πολύτιμο μάς έμεινε τελικά από τόσους αγώνες πού έχασαν τό νόημα καί τήν ουσία τους....).
Ερχόμαστε σέ αυτά πού συζητούσαμε καί στό τηλέφωνο μετά τήν "φιλοσοφική παρέμβαση" εναντίον σου στήν Νομική...
Στήν απόχη τού φασισμού θά φθάσουμε όπως καί νάχει,πολύ γρήγορα μέ αυτές τίς πρακτικές πού έχουν αμαυρώσει έως εξαφανίσει τό αγνό αναρχικό πρόταγμα γιά τό δικαίωμα νά μιλάς(καί νά αντιμιλάς) χωρίς τό κίνδυνο νά φθάσεις στήν εντατική ή στό νεκροταφείο....
Μιλάμε γιά φασίζουσες αντιλήψεις πού πολύ φοβάμαι πώς άν άλλαζε αύριο η κοινωνία(καί δέν θέλω νά αλλάξει γιά νά διαδεχθεί ο ένας δήμιος τόν επόμενο) θά στήνανε μέ χαρά κρεματόρια καί στρατόπεδα γιά όλους τούς "εχθρούς τής επανάστασης",αφού τό προταγμά τους είναι "πόλεμος κατά πάντων" βασισμένο πάνω στόν αυτοσκοπό τής εκδίκησης καί τής καταστροφής πού "επικοινωνεί" μόνο μέ τήν οργή αδιαφορώντας γιά τήν δημιουργία ενός άλλου Κόσμου πού είναι "εφικτός" μέχρι εκεί πού δέν ξεπερνά τό σύνθημα καί τήν φρασεολογία!
Είναι πράγματι τραγικό η αστική δημοκρατία(μέ όλη της τήν βαρβαρότητα ,τό άδικο καί τόν αυταρχισμό πού περιέχει σάν πολιτικό σύστημα)νά φαίνεται ώρες-ώρες στά μάτια μας, πολύ πιό "ηθική" καί "δίκαιη" μπροστά στόν μηδενισμό καί στήν απολυτότητα "αντιεξουσιαστικών" ταγμάτων εφόδου καί αστυνομίας τής σκέψης.....
Φυσικά έχεις τήν αλληλεγγύη μου αφού γνωρίζεις πώς είμαι εχθρικός απέναντι σέ κάθε ενέργεια πού απαξιώνει,τρομοκρατεί,λογοκρίνει ή φιμώνει κάθε δημόσιο διάλογο καί εμποδίζει τήν διακίνηση απόψεων,σέ κάθε "πρωτοπορία" πού θεωρεί ανίκανη τήν κοινωνία τών πολιτών νά απαντήσει μέ τήν δική της φωνή,νά αποδεχθεί ή νά απορρίψει τόν κάθε Μανδραβέλλη , παρά μόνο τό "θέσφατο" καί "αλάθητο" τής "πεφωτισμένης σέκτας" πού μιλά στό όνομα τού "ορθόδοξου πολιτικού δρόμου"...
Κάθε ενέργεια(μέ αυγά ή χωρίς αυγά...)πού προσβάλλει τήν αξιοπρέπεια καί τήν προσωπικότητα κάθε ανθρώπου πού θέλει νά εκφράσει σκέψεις,κείμενα,γνώμες καί ιδέες οφείλουμε νά παίρνουμε σαφή θέση απεναντί της,νά "προκαλούμε" τήν αυτοκριτική καί τόν προσανατολισμό στίς γόνιμες αντιστάσεις πού θά σημάνουν τό τέλος τής "εγγραφής μελών καί οπαδών" στό "κλάμπ" τού ολοκληρωτισμού καί τής "επαναστατικής καθαρότητας"!
Χθές η στάχτη τών βιβλιοπωλείων,ο εμπρησμός στό "Ρεσάλτο",η επίθεση στόν Γιάννη Πανούση,στόν Γεράσιμο Σαπουντζόγλου στήν ΑΣΟΕ καί άλλους καθηγητές στά πανεπιστήμια,η επίθεση τών "υπερπατριωτών" μέ σπρεϊ στόν ηθοποιό Πάνο Moυζουράκη,η "ειρηνική" διάλυση τής παρουσίασης τού "ανθελληνικού" βιβλίου τού Βασίλη Γκουρογιάννη γιά τίς σφαγές στήν Κύπρο από τό εθνικιστικό μίσος,τά αυγά στήν Σώτη Τριανταφύλλου μέ τήν "συμβουλή" νά "τραβήξει γιά τό Κολωνάκι",σήμερα στόν δημοσιογράφο Πάσχο Μανδραβέλλη πού είναι "τσιράκι" τού Αλαφούζου καί τού νεοφιλελευθερισμού,.....αύριο ποιός ή ποιά θά έχει σειρά?
Πάσχο Μανδραβέλλη, άν "τά βάλουμε κάτω" θά βρεθούμε σέ άλλα κοντά καί σέ άλλα μακριά αλλά έχω τήν αίσθηση πώς.......
Ο δρόμος γιά τήν ελευθερία,πράγματι,είναι μακρύς ακόμη.
Σάν ατέλειωτος χειμώνας πού έχει "κόψει" σύριζα τά πόδια τής Ανοιξης....
Τής Ανοιξης όλων μας, εννοώ.......

όπως καί νάχει,ο αναρχισμός δέν θά συναντηθεί ποτέ μέ τόν φασισμό καί ούτε θά έχει τήν κατάληξη τών υπόλοιπων (.... )-ισμών....

μέ εκτίμηση καί αλληλεγγύη
Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)
μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό/ελευθεριακό κίνημα
18/11/09

ΥΓ/Μού είπες επίσης,στό τηλέφωνο, πώς ακούσθηκε κάποιος από τούς "φρουρούς τής επανάστασης" νά λέει στούς άλλους, μπροστά στήν αντίδραση τών φοιτητών καί τών ατόμων πού συμμετείχαν στήν εκδήλωση,πώς "πάμε νά φύγουμε,δέν έχουμε κοινό"....
Δηλαδή Πάσχο,άν είχαν "φιλοθέαμο κοινό" καί υποστήριξη τί θά έπρεπε νά γίνει?Νά σέ λυντσάρουν ή καί νά σέ σκοτώσουν ακόμη?.....

Είναι κάποιοι φασισταράδες που νομίζουν ότι είναι αναρχικοί περισσότερο από άλλους και μάλιστα θεωρούν ότι έχουν το δικαίωμα να προπυλακίζουν κόσμο που λέει κάτι διαφορετικό από αυτούς.Δυστυχώς ο αναρχικός χώρος στην ελλάδα δεν είναι οργανωμένος ώστε να απομονώσει αυτούς τους"υπερεπαναστάτες"και"φρουρούς της επανάστασης"και δυστυχώς μένει αυτή η άθλια πρακτική να στυλιτεύεται από μεμονομένα άτομα που με τη σειρά τους στοχοποιούνται από αυτούς τους κάφρους.Δεν μας φτάναν οι φασίστες,οι παρακρατικοί,τα χρυσάγουλα και το ίδιο το κράτος με τους μηχανισμούς του,έχουμε κι αυτούς τους κρετίνους να μας κάνουν τα νεύρα τσουρέκια κάθε τρεις και λίγο.

Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2009

του σύντροφου Κάιν

ΓΡΑΜΜΑ ΕΝΟΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΣΤΟΥΣ "ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ"

Η ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΕΧΕΙ ΤΟΣΗ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ΟΣΟ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΧΟΥΛΙΓΚΑΝΙΣΜΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΩΝ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ

κ.Χρυσοχοϊδη,
Διάλεξα "σκόπιμα" τήν μέρα πού συμπληρώνονται 36χρόνια μνήμης γιά τούς αγώνες μιάς γενιάς πού ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΑΝ ,νά γράψω ένα κείμενο απευθυνόμενο κυρίως πρός τό προσωπό σας καί τήν ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ ΤΑΚΤΙΚΗ ΣΑΣ στήν περιοχή τών Εξαρχείων.
Διάλεξα "σκόπιμα" αυτή τήν ημέρα πού η μνήμη της έχει υποφέρει καί αμαυρωθεί τόσο από τίς "τιμές" καί τά "στεφάνια" τής εξουσίας,αλλά καί τόσο εξ΄ίσου από τόν ελιτισμό τής ένοπλης "πρωτοπορίας" πού λέκιασε τήν σημασία καί αξία αυτής τής ημέρας μέ τήν γιάφκα τής "αυτόκλητης δικαιοσύνης καί τιμωρίας"...
Είναι αλήθεια πώς η γενίκευση καί η κατηγορία τής συλλογικής ευθύνης ξεμακραίνει τούς ανθρώπους από τήν ουσία τής ζωής καί τούς παραδίδει θύματα στό θέαμα καί στό ανούσιο.
Αποδείξατε μέσα σέ λίγες μέρες πώς αυτή σας η πορεία έχει από τό ξεκινημά της(καί παρά τόν λαϊκισμό τής μετονομασίας της σέ "προστασία τού πολίτη")τίς περισσότερες πιθανότητες νά σμίξει μέ τόν αυταρχισμό καί τόν σοσιαλφασισμό παρά μέ τίς ιδέες τού κοινωνικού σοσιαλισμού από τίς οποίες είσαστε τώρα αλλά καί στό παρελθόν...στό αντιθετό τους ρεύμα!
Εκμεταλλευθήκατε τήν τυφλή δράση τού ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΧΟΥΛΙΓΚΑΝΙΣΜΟΥ πού δημιουργεί στήν περιοχή αλλά καί στό κίνημα γενικότερα τόν διάδρομο προσγείωσης τών "επιχειρήσεων αρετής" τών σωμάτων καταστολής καί βάλατε στήν καραντίνα τήν συνοικία τών Εξαρχείων ανασύροντας ξανά από τό αρχείο τής ψυχολογίας τού Κράτους παλιές δοκιμασμένες "συνταγές" πού ρίχνουν λάδι στήν φωτιά τών οξυμένων ζητημάτων.
Σήμερα πού η νεολαία καί οι εργαζόμενοι είναι στούς δρόμους τής περιοχής γιά νά τιμήσουν τούς νεκρούς τού ΄73,τούς νεκρούς Κουμή καί Κανελλοπούλου τής επετείου τού ΄80,τόν Μιχάλη Καλτέζα τής επετείου τού ΄85 καί σέ λίγες μέρες τόν εκτελεσμένο Αλέξη Γρηγορόπουλο τού περασμένου Δεκέμβρη.
Καλά,αυτοί οι συμβουλοί σας,φίλοι σας "αντιεξουσιαστές" εκεί στό υπουργείο,πού τελικά σάς είναι χρήσιμοι όταν δρομολογούν κινήσεις καί μεθόδους πού αναπαραγάγουν συνέχεια τό κοινωνικό αδιέξοδο καί οδηγούν τόν δήμιο νά στήσει τό ίδιο σκηνικό προξενώντας βία,αίμα καί πόνο σέ όλες τίς πλευρές?
Γιατί εγώ ξέρω κ.Χρυσοχοϊδη πώς ο σοσιαλισμός αναγνωρίζει πώς τά όποια κοινωνικά προβλήματα πού προκύπτουν(καί θά προκύπτουν πιθανά σέ κάθε μορφής κοινωνία,τίποτα δέν θά είναι ποτέ τέλειο...)στήν άκρη,στήν μέση ή σέ όλη τήν πολιτεία,λύνονται από τούς ίδιους τούς κατοίκους καί πολίτες καί ΟΧΙ από τίς κλούβες τής αστυνομίας,τούς ασφαλίτες καί τήν ομάδα "Δέλτα" οι οποίοι ξεπερνούν αρκετές φορές μέ άνεση τά "θεσμικά όρια" πού έχει θέσει η αστική δημοκρατία καί συμπεριφέρονται πολλοί από αυτούς ως ΚΤΗΝΗ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ πού εσείς έχετε τήν ψευδαίσθηση πώς θά "εξημερώσετε" καί θά "εκδημοκρατήσετε".
Οι αποφάσεις,πολλές φορές,άστοχα καί επικίνδυνα παίρνονται μέσα σέ λίγες ώρες "εν θερμώ" καί "εν ψυχρώ" καταλήγουν σέ αποτυχία καί ανοίγουν κι άλλα προβλήματα καί τραγωδίες στίς κοινωνίες!
Αυτό φαίνεται πώς τό έχετε προσπεράσει ή ξεχάσει καί άς έχετε καί "επαγγελματική εμπειρία" καί γνώση!

Σάς είπα καί στήν αρχή πώς οι γενικεύσεις οδηγούν αναπόδραστα στήν παγίδα τής απόλυτης αλήθειας καί τού φασισμού!
Επειδή αποψή μου είναι πώς όλοι οι μπάτσοι δέν είναι γουρούνια-δολοφόνοι,πώς όλοι οι δημοσιογράφοι δέν είναι αλήτες καί ρουφιάνοι,πώς όλοι πού δηλώνουν "αναρχικοί" ή "αντιεξουσιαστές" δέν σημαίνει πώς είναι καί αναρχικοί καί αντιεξουσιαστές...,

Θέλοντας νά υπερασπισθώ τήν αλήθεια μου καί μόνο,

πού δέν έχει δύο μέτρα καί δύο σταθμά γιά τήν βία τού θεάματος πού θέλει νά υπηρετήσει η όποια εκφρασή του καί εκπροσωπησή του είτε αυτή είναι τό περίστροφο τού Κορκονέα ή τού Μελίστα,είτε αυτή είναι τού σεχταρισμού καί τού συνομωτισμού πού αντιλαμβάνονται ως "επανάσταση μέσα στήν επανάσταση" οι διάφοροι πυρήνες καί μηδενιστές τού "αντάρτικου πόλης"...,

πού δέν αρνείται νά "παρασυρθεί από εξισώσεις θύτη καί θύματος" θεωρώντας πώς τήν ίδια μισανθρωπιά,αποκτήνωση καί φασισμό έχει τόσο τό χέρι πού έκοψε τήν ζωή τού Αλέξη Γρηγορόπουλου τόν περασμένο Δεκέμβρη καί τόν στέρησε από τούς δικούς του,όσο καί εκείνο πού έκοψε τήν ζωή τού αστυνομικού Νεκτάριου Σάββα τό καλοκαίρι τού 2009 στά Πατήσια,στερώντας τον από τό 9χρονο παιδί του...,

πού δέν έχει επιλεκτικές ευαισθησίες πού χαρακτηρίζουν στό συνολό της τά όργανα καί τούς διαχειριστές τής εξουσίας,τήν αλήθεια μου πού δέν θά είναι ποτέ μέ τό μέρος τής ΠΟΙΝΗΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ,τήν αλήθεια μου πού δέν είναι "ανώτερη" από τίς χιλιάδες ή εκατομμύρια άλλες τού Κόσμου...,

κ.Χρυσοχοϊδη,
Επειδή θεωρώ πώς καμμία ζωή δέν είναι λιγότερο ή περισσότερο χρήσιμη από τίς υπόλοιπες καί πώς οι αγώνες δέν δίνονται πάνω στήν παραφροσύνη τής "παράπλευρης απώλειας" καί τού μιλιταρισμού πού μέ τό "μάτι" τής σφαίρας διακρίνει παντού εχθρούς καί στολές...,

Επειδή είμαι αναρχικός καί "δέν εκτελώ τήν ηθική","δέν στρέφομαι εναντίον όλων" καί δέν απαξιώνω τήν υπόλοιπη κοινωνία γιατί πιστεύω πώς έχει γνώμη καί παλεύω γιά νά έχει γνώμη,νά διεκδικεί τόν χαμένο της χρόνο καί χώρο καί νά στεριώσει η συλλογική στάση γόνιμης αντίδρασης απέναντι σέ κάθε εξουσία...,

Σάς προτείνω
η "αντιεξουσία" σας νά αποσύρει τά όποια "καινοτόμα" σχεδιά της από τά Εξάρχεια γιατί αναπτύσσονται ολέθριες σχέσεις μέ τά δημοκρατικά καί ατομικά δικαιώματα(πού εσείς ο ίδιος τονίζετε στίς εξαγγελίες σας ως υποστηρικτής τους)μέ τό ενδεχόμενο νά κυλήσουν όλα ξανά καί ξανά στόν φαύλο κύκλο τής βαρβαρότητας πού δέν υπολογίζει τήν αξία,τήν ελευθερία καί τήν αξιοπρέπεια τής ανθρώπινης ύπαρξης!

ενάντια στήν εξουσία,εκμετάλλευση,αδικία καί βία από άνθρωπο σέ άνθρωπο

Αθήνα 16/11/09
Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)
μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό/ελευθεριακό κίνημα
erozer2000@yahoo.gr

Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2009

ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΡΕΣΑΛΤΟ

ΡΕΠΟΡΤΕΡ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ
Το "Ποντίκι" θέλει τη συμμετοχή σας. Γίνετε ρεπόρτερ και ανεβάστε φωτογραφίες, videos και σχόλια για όποιο θέμα σας προξενεί το ενδιαφέρον. »
ΣΚΙΤΣΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΣΚΙΤΣΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΓΙΑ...
ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΓΙΑ...
ΠΟΝΤΙΚΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Ποιος ελέγχει το Ίντερνετ;Οι αυταπάτες ενός κόσμου χωρίς σύνορα
Ποντίκι
Τετάρτη, 07 Οκτωβρίου 2009 - 23:17
Διάλογος στον αντιεξουσιαστικό χώρο
Παναγιώτης Παπαδόπουλος (ή Κάιν) είναι από τους γνωστότερους εκπροσώπους του αντιεξουσιαστικού χώρου και πολλές φορές στέκεται κόντρα στα ρεύματα που τον διαπερνούν. Ακολουθεί το κείμενο που μας έστειλε με αφορμή τον εμπρησμό των γραφείων του περιοδικού «Ρεσάλτο» πριν από μερικές ημέρες:
***
* Μπορείς να διαφωνήσεις σε όλα μαζί μου, αλλά, αν με παραδώσεις στη φωτιά και το τσεκούρι, έχεις γίνει ένας ακόμη φασίστας!
* Η επίθεση και ο εμπρησμός στο περιοδικό «Ρεσάλτο» είναι προσφορά στα στρατόπεδα στρατολόγησης του χρυσαυγιτισμού και σε όσους οργανώνουν μια κοινωνία φιμωμένη, ελεγχόμενη, ξενόφοβη και ανελεύθερη
«...Ο λαός επίσης είναι από τη φύση του πατριώτης. Αγαπά τη γη όπου γεννήθηκε, το κλίμα μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε. Αυτή η αγάπη, όπως γενικά όλες οι ανθρώπινες αγάπες, είναι στη βάση τους ένα αίσθημα εντελώς φυσιολογικό, ζωώδες. Δεν είναι καθόλου αρετή, ούτε καθήκον, ούτε θεωρία. Είναι φυσικό γεγονός, αρχικά πολύ περιορισμένο, που δεν ξεπερνά καθόλου τα στενά όρια τής κοινότητας.
Ο πραγματικός, ζωντανός, ισχυρός, φυσικός πατριωτισμός του λαού δεν είναι καθόλου εθνικός πατριωτισμός, ούτε καν τοπικός, αλλά στο μεγαλύτερο μέρος του αποκλειστικά κοινοτικός. Αλλά αγαπά ακόμα τη γλώσσα πού μιλά ή μάλλον δεν γνωρίζει άλλη και μόνο με τη δική του μπορεί να εκφράσει ό,τι σκέφτεται, ό,τι αισθάνεται και να ζήσει κοινωνικά, ανθρώπινα.
Ταυτίζεται επίσης με τα έθιμα και τις αληθινές και λαθεμένες αντιλήψεις τής χώρας του.
Αν αυτά τα έθιμα, αυτές οι ιδέες και αυτή η γλώσσα καλύπτουν μια περιοχή, τότε αρχίζει να γίνεται πραγματικά ένας τοπικός πατριώτης.
Αν καλύπτουν ένα έθνος, τότε γίνεται ένας εθνικός πατριώτης. Με την έννοια αυτή, κανείς δεν είναι τόσο βαθιά ούτε τόσο ειλικρινά πατριώτης όσο ο λαός.
Αλλά για μια φορά ακόμη αυτός ο πατριωτισμός, έστω και αν καλύπτει ένα ολόκληρο έθνος, δεν είναι αρετή, καθήκον ή δόγμα, είναι γεγονός μοιραίο, φυσικό, που πρέπει να το δούμε, να το αναγνωρίσουμε, να το σεβαστούμε, όπως πρέπει να παρατηρήσουμε, αναγνωρίσουμε, σεβαστούμε κάθε τι που υπάρχει και όπως πρέπει να σεβαστούμε κάθε φυσική μορφή της ανθρώπινης ελευθερίας...»
Μιχαήλ Μπακούνιν (εκδόσεις Πλέθρον,1984)

Υπάρχουν θέσεις και απόψεις γύρω μας πού διαφωνούμε, πιθανά και να μας εξοργίζουν.
Η ελληνική σημαία, όμως, πίσω από το γραφείο του Μιχαλολιάκου και το «Αίμα, τιμή» των συντρόφων του Περίανδρου Ανδρουτσόπουλου δεν είναι σε καμιά περίπτωση η ίδια σημαία, οι ίδιες μισάνθρωπες πολεμικές κραυγές γι’ αυτόν που έχει αγνή και άδολη αγάπη και αγωνία για την πορεία της χώρας του από την κακοδιαχείριση, την κλοπή, την αυθαιρεσία και τον αυταρχισμό τής εξουσίας που τον έχουν φθάσει στον πάτο της οριακής επιβίωσης.
Ο φασίστας είναι σε διαρκή πόλεμο και μίσος με τούς γείτονές του, με τους μετανάστες, τους άλλους λαούς, που τους θεωρεί «απολίτιστους» και «βάρβαρους», που οφείλουν να δώσουν «γη και ύδωρ» στα τάγματα εφόδου και τις συμμορίες τής «ανώτερης λευκής δύναμης».
Ο απλός άνθρωπος, ο «φοβισμένος νοικοκυραίος» και ο «υποταγμένος μικροαστός» κατά την «αυθεντία» μας, ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας που δεν είναι «πεφωτισμένος» όπως εμείς, αλλά και δεν γίνεται να μην ζήσουμε χωρίς αυτόν και αυτός χωρίς εμάς, είναι ο ίδιος που δεν αφήνει τους εκμεταλλευτές και παραχαράκτες της αγάπης του για τη χώρα στην οποία γεννήθηκε και αγωνίσθηκε να βάλουν ανάμεσα σε αυτόν και τον γείτονά του τον φανατισμό, τα κανόνια, τη διχόνοια, τη διαίρεση και την αλληλοεξόντωση.
Είναι ο ίδιος που καλλιεργεί την αλληλεγγύη, τη φιλία και διεθνιστική ένωση όλων των λαών, όλων των εργαζομένων, όλων των αγροτών!
Οι ανόητες αυτές λοιπόν ταυτίσεις – πατριωτισμού και εθνικισμού – κυοφορούν επικίνδυνες αντικοινωνικές και αντιλαϊκές μεθόδους που γλιστρούν εύκολα στη συκοφάντηση, στη λασπολογία, στο άδικο και στον φασισμό απέναντι σε πρόσωπα, χώρους και συλλογικότητες!
Είναι ταυτίσεις και γενικεύσεις που προκαλούν απογοήτευση και ρήξη με την κοινωνία, τεράστια ήττα για την Αριστερά και όλο το κίνημα, βήμα ανόδου σε συντηρητικές και ακροδεξιόστροφες πολιτικές που όραμά τους είναι να «κλειδώσουν» τους λαούς στον πάγο της απόλυτης αστυνομοκρατίας και καταστολής νομιμοποιώντας σκληρά μέτρα για κάθε απόπειρα αντίστασης!
Εύκολο και ανώδυνο είναι να αποκαλέσεις κάποιον «φασίστα» και «ρατσιστή».
Δύσκολο είναι να κρατηθείς μακριά από τον φασισμό, δύσκολο είναι να μην πάρεις από την πρέζα τής ολέθριας ιδεολογίας του, που σκοτώνει αργά όπως η ηρωίνη και το αλκοόλ εδώ δίπλα στην πλατεία και στους δρόμους των Εξαρχείων, πολύ κοντά στα αποκαΐδια της Σολωμού 5, που γι’ αυτά «δεν άκουσε, δεν είδε» (παρά την πληροφορία με τον χαιρέκακο απαράδεκτο σχολιασμό και εγκωμιασμό του γεγονότος στο athens indymedia) κανένα δημοσιογραφικό «αυτί» ή φακός των ΜΜΕ.
Ακόμη όμως και τον φασισμό αν θέλεις να τον νικήσεις και να τον ξεπεράσεις, δεν θα το καταφέρεις ποτέ όσο χρησιμοποιείς τον στόλο των δικών του όπλων, της δικής του ισοπεδωτικής ολοκληρωτικής αντίληψης για το ξεπάστρεμα και τον αφανισμό όσων τολμούν να σκέφτονται διαφορετικά και να κινούνται έξω από το νεοναζιστικό κλειστό κύκλωμα για την «ομοιόμορφη εξέλιξη» τού Κόσμου.
Η «αλάνθαστη αλήθεια» της ψευτοαντιφασιστικής ελίτ, που με τη βαριοπούλα και το στουπί έκαψε και κατέστρεψε τα γραφεία του περιοδικού «Ρεσάλτο» γελιέται πως «εναντιώθηκε στον φασισμό». Στον ίδιο τον φασισμό προσκύνησε και του «έκανε» ένα ακόμη «αυγό» δίπλα στα υπόλοιπα και διαφόρων χρωμάτων και υπογραφών «αυγά» που προστατεύει γύρω του το «φίδι».
Τον δικό της φασισμό κατήγγειλε πάνω στις στάχτες του κατεστραμμένου εντύπου «Ρεσάλτο», που δήθεν ήθελε να το καταγγείλει για δήθεν «φασισμό» και «σύνδεση με τους ρατσιστές»!
Στον Χρυσαυγιτισμό έδωσε το χέρι της αφήνοντας πίσω από τα συντρίμμια το μήνυμα πως «εκείνη η μέρα» που τραγουδήσαμε πραγματικά θα αργήσει ή δεν θα έρθει ποτέ!
Πίσω από τον πατριωτισμό κρύβονται αρκετές φορές ρατσιστές, πατριδοκάπηλοι και εθνοφασίστες, κοινοί δολοφόνοι που στο όνομα της «εθνικής υπερηφάνειας και ενότητας» είναι πρόθυμοι να ρίξουν τους λαούς στον εμφύλιο και στο σφαγείο.
Πίσω από τον αναρχισμό όμως δεν μπορεί να κρυφτεί κανείς τραμπουκισμός και φασισμός. Ο αναρχισμός ήταν και θα είναι σε σύγκρουση με μηδενιστικές ομάδες και επιτροπές που αναπαράγουν τον φασισμό, τον ατομισμό και την τυφλή βία μέσα στην κοινωνία, είτε είναι στα Εξάρχεια, είτε στον Άγιο Παντελεήμονα και την Πάτρα!
Όποιος δεν θέλει ή δεν μπορεί να καταλάβει ας αφήσει την αναρχία έξω από τη «Νύχτα των κρυστάλλων» που τον έχει τυλίξει στον σεχταρισμό και στο αφιόνι της!
Όποιος έχει κάτι να πει, όποιος έχει λόγο και στόμα, ας πάει στο κάθε «Ρεσάλτο» και στο κάθε βιβλιοπωλείο ή περιοδικό ή εφημερίδα να «ξεσπάσει» τις διαφορές του και να προβάλει μέσα από τη συζήτηση και την υγιή πολιτική αντιπαράθεση τα προβλήματα και τη διαμαρτυρία του!
Αλλά δεν είχατε ούτε στόμα ούτε λόγο, παρά μόνο ένα νέο αναδυόμενο και καλοθρεμμένο Χιτλερίσκο και Μουσολίνι στο κεφάλι και στην κοιλιά σας, που σας κατέβασε άλλη μια φορά στο επίπεδο πού ήθελαν!
Είναι αθάνατοι γιατί τους συντηρείτε με τη δράση σας ζωντανούς! Ο Φύρερ και ο Μουσολίνι σας το γάζωσαν το μυαλό γιατί εκεί ήταν ο στόχος και δεν είχατε καθόλου τον νου σας! Κάντε αυτοκριτική γρήγορα για τις επιλογές σας, αλλιώς είσαστε χαμένοι από χέρι... «κάτοικοι των Εξαρχείων». Τα Εξάρχεια, ελπίζω και εύχομαι, δεν είναι υπερήφανα (άλλη μια φορά) για τις «αντιφασιστικές» επιχειρήσεις αρετής σας που συνεχίζουν να δαιμονοποιούν και να στοχοποιούν την περιοχή της «αδιαμεσολάβητης και ελεύθερης έκφρασης».
Τα χειρότερα έρχονται και όσο συνεχίζετε μερικοί και μερικές έτσι, τις συνέπειες θα τις δούμε και θα τις υποστούμε όλοι και όλες μας πολύ γρήγορα! Μάταια θα φωνάζουμε «αλληλεγγύη» και συνθήματα, κανείς δεν θα είναι γύρω μας να μας ακούσει όταν η φωτιά θα καίει «και το δικό μας σπίτι»!
Τους διώξατε, τους διώξαμε, τους απαξιώσαμε όλους γιατί η αλαζονεία, η αδιαλλαξία και η έπαρση στάθηκαν πιο δυνατές γράφοντας στον τοίχο, με μπογιά που δεν σβήνει, πως «και από εδώ πέρασε ο φασισμός»...
Μισή ντροπή και ευθύνη δική μου για εδώ πού φθάσαμε, μισή ντροπή και ευθύνη δική σας για το αίσχος που κάνατε (για να το μοιραστούμε δίκαια...). Όχι συντροφικά (παντού και πάντα) σε φασιστικές πρακτικές.
Παναγιώτης Παπαδόπουλος (Κάιν),
μεμονωμένο άτομο από το αναρχικό και ελευθεριακό κίνημα
erozer2000@yahoo.gr
Το παραπάνω άρθρο το αντέγραψα από την βδομαδιάτικη εφημερίδα ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ όπως θα καταλάβατε.Για άλλη μια φορά το κείμενο του του κάιν με καλύπτει.Μπράβο στον σύντροφο που βγαίνει δημόσια και λέει τα πράγματα με τ'όνομα τους.Ελπίζω να μην έχει πρόβλημα που αναρτώ στο μπλογκ μου κείμενα του.