atheofilos(lookingforKostakisAnan)

το ιστολόγιο αυτό δημιουργήθηκε για να γράφω ό,τι μου καπνίσει.

Κυριακή 31 Οκτωβρίου 2010

το ιερό βιβλίο νούμερο τρία

Απ'το πρωί το είχα πάρει απόφαση.Θα πήγαινα γιατί η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο.Το μεσημέρι μετά το τέλος της βάρδιας μου πήγα στο σπίτι αποφασισμένος να πραγματοποιήσω το ριψοκίνδυνο μου σχέδιο.Η κούραση μου'βαλε τρικλοποδιά και μ'έριξε στο κρεβάτι αλλά η χαρά της κράτησε κανα μισάωρο.Τέσσερις και μισή είχα ξεκινήσει απ'τη πόλη του φωτός με το υπεραυτοκίνητο, σε μία ώρα είχα φτάσει σαλονίκη.Το μποτιλιάρισμα που συνάντησα δεν με πτόησε,ίσα ίσα ατσάλωσε τη θέληση μου για να φέρω εις πέρας το συγκλονιστικό μου σχέδιο.Μόλις πάρκαρα το αμάξι ,με γοργό βήμα πήγα στο βιβλιοπωλείο.Ο τύπος που το έχει μοιάζει εκπληκτικά με έναν απ'τους σάιμον και γκαρφάγκελ,τώρα ποιον απ'τους δύο θα σας γελάσω.Α,μοιάζει και με τον μακαρίτη τον μπομπ ρος,τον ζωγράφο,χωρίς το μούσι.
Παίρνω συγκηνημένος το ιερό βιβλίο νούμερο τρία στα χέρια μου και του λέω"δύο ακόμα αντίτυπα απ'αυτό".Με κοιτάει και μου λέει"έχεις διαβάσει τα δύο προηγούμενα;έχουν εξαντληθεί και δεν ξαναεκδίδονται για κάποιον λόγο"."Τελευταία είχα στερητικό σύνδρομο και τα διάβασα πέντε έξι φορές το καθένα.Δωσ'μου και δύο τεύχη του mov."Πλήρωσα και εξαφανίστηκα από προσώπου σαλονίκης.Εφτάμιση έπρεπε να είμαι στο μαγαζί και φυσικά ήμουν.Το "ουράνιο talkshow"του τιθεοςημίθεοςκαιβάλε κωστάκη ανάν είναι στα χέρια μου,στου θεού και στου μάριου.

Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010

ο θεός στη πόλη του φωτός ξανά

Πολύ συχνά γράφω τελευταία και θα με πειράξει.Εντάξει δεν έχω κέφι για πολλά πολλά γενικώς και με ξέρετε άλλωστε συμπλογκίτες είμαι φάν του χουχουλιάσματος και του ταβανοαγναντέματος.
Η νιοστή παρουσία του θεού στα μέρη μας,τώρα με νέα επεισόδεια.Ήταν προηγουμένως σπίτι μου και καθότι φανάτικός του λακωνίζειν μονολογούσε καμιά ώρα για τις θεικές του περιπέτειες στην όμορφη γκύπρο.Έφερε και κράσο γκυπριακό.Α,ο λεβέντης ο θεούλης το 'χει σπουδάσει το θέμα με τους κράσους και τον εμπιστεύομαι μέχρι τη τελευταία του σταγόνα γιατί είναι αλκοόλας(με τη καλή έννοια)και ξέρει από καλούς κράσους.

Δευτέρα 18 Οκτωβρίου 2010

το κυνήγι του κόκκινου οκτώβρη(πολλές αμερικανιές βλέπεις ρε μάστορα)

Επιτέλους πιάνω πληκτρολόγιο μετά από πολλή καιρό.Το τελευταίο καταφήγιο και ένα καλό όπλο κατά της μοναξιάς.Βαριά κουβέντα η μοναξιά αλλά τη παλεύω προς το παρόν καλά.
Είναι στιγμές που μπαίνω στο σπίτι και η μοναξιά μου την έχει στημένη πίσω από τη πόρτα.Με πιάνει με ένα περίτεχνο κεφαλοκλείδωμα και μ'αρχίζει στα κλωτσομπουνίδια.Τελευταία άρχισα να αντιδράω μιας και το ίδιο μου κάνει συνέχεια.Μπαίνω με φόρα σαν γνήσιος καμικάζι πιλότος και όποιον πάρει ο χαρούλης.Πολύ γλυκό παιδί ο χαρούλης,υιοθετημένο περνάει καλά με τους θετούς του γονείς.Άλλες φορές στραπατσαρισμένος απ'το κλωτσομπουνίδι ξαπλώνω στο ντιβάνι και αγναντεύω το ταβάνι ώσπου να με πάρει ο ύπνος.Εμπειρία πολλών ετών σφαλιαροείσπραξης έχει δείξει ότι οι πισώπορτες ενέδρες της ακατανόμαστης συμβαίνουν όταν ο καιρός είναι βροχερός και βαριοσυννεφιασμένος και γενικώς δεν σηκώνει πολλά πολλά.
Έχω κολλήσει σαν τσίχλα μασημένη στο φατσοβιβλίο.Η αλήθεια είναι ότι το'χω βαρεθεί.Δε παίζει κάτι σοβαρό εκεί μέσα.Υπάρχουν τέσσερις πέντε φίλοι-ες που βρίσκομαι σε επαφή μαζί τους απο'κει μέσα αλλά από κει και πέρα επικρατεί το χάος.
Χθες πήγα στην εβδομαδιαία συνέλευση της ΣΠΑΜΕ.Είχα να πάω σαλονίκη κανα δυο βδομάδες και μου ψιλοέλλειψε η βόλτα στα μίζερα σοκάκια της.Παρατήρησα,με τη βοήθεια του αρχικαντηλανάφτη είν'η αλήθεια,ότι ο αντικαπνιστικός νόμος κάνει θραύση στα σαλονικιώτικα καφενεία και μπαράκια.
Εδώ στη πόλη του φωτός ακόμα δεν έχουμε επηρρεαστεί και συνεχίζουμε να βλέπουμε τον μπάοκ μέσα σε σύννεφα καπνού σαν να είμαστε στο γήπεδο και έχουν ανάψει καπνογόνα οι κάφροι της θ4.
Ξεκίνησα να μαθαίνω τούρκικα.Κάθε παρασκευή πέντε με εφτά επιστροφή στις ρίζες.
Ο Κωστάκης Ανάν έβγαλε νέο βιβλίο.Κατεβαίνω σαλονίκη να το αγοράσω.Άλλο ένα ιερό βιβλίο που πρέπει να διαδοθει και να μαθευτεί σαν νεράκι.

Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου 2010

Αντισταθείτε,ποίημα του κ.Μιχάλη Κατσαρού

Ἀντισταθεῖτε, σ᾿ αὐτὸν ποὺ χτίζει ἕνα μικρὸ σπιτάκι
καὶ λέει καλὰ εἶμ᾿ ἐδῶ.
Ἀντισταθεῖτε, σ᾿ αὐτὸν ποὺ πάλι γύριζε στὸ σπίτι
καὶ λέει Δόξα σοι ὁ Θεός.
Στὸν περσικὸ τάπητα τῶν πολυκατοικιῶν
τὸν κοντὸ ἄνθρωπο τοῦ γραφείου
στὴν ἑταιρεία εἰσαγωγαὶ-ἐξαγωγαί
στὴν κρατικὴ ἐκπαίδευση καὶ τὸ φόρο
ἀντισταθεῖτε σὲ μένα ἀκόμα ποὺ ἱστορῶ.
Ἀντισταθεῖτε, σ᾿ αὐτὸν ποὺ χαιρετᾶ ἀπ᾿ τὴν ἐξέδρα
ὧρες ἀτέλειωτες τὶς παρελάσεις.
Στὸν Πρόεδρο τοῦ Ἐφετείου ἀντισταθεῖτε,
στὶς μουσικές, τὰ τούμπανα καὶ τὶς παράτες,
σ᾿ ὅλα τὰ ἀνώτερα συνέδρια ποὺ φλυαροῦνε,
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι,
σ᾿ αὐτὴ τὴν ἄγονη κυρία ποὺ μοιράζει ἔντυπα ἁγίων,
λίβανον καὶ σμύρναν.
Ἀντισταθεῖτε, σ᾿ ὅλους αὐτοὺς ποὺ λέγονται μεγάλοι
καὶ γράφουν λόγους πλάι στὴ θερμάστρα.
Στὶς φοβερὲς σημαῖες τῶν κρατῶν καὶ τὴ διπλωματία,
στὰ ἐργοστάσια πολεμικῶν ὑλῶν,
σ᾿ αὐτοὺς ποὺ λένε λυρισμὸ τὰ ὡραῖα λόγια,
στὰ γλυκερὰ τραγούδια μὲ τοὺς θρήνους,
στοὺς θεατές, στὸν ἄνεμο…
Ἀντισταθεῖτε.

Μιχάλης Κατσαρός

το παρόν ποίημα το αντέγραψα από το μπλογκ Persona Non Grata με διεύθυνση http//pernongrata.wordpress.com

Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010

γεια σου παντέρμη κρήτη

φιλαράκι γεια σου.


το σουκου πήγα στην κρήτη στον γάμο του φίλου μου του τ.έφυγα με το αμάξι κατα τις εξίμιση απ'τη πόλη του φωτός και έφτασα σαλονίκη κατά τις οκτώ παρά.πήρα ταξί και έφτασα στο κοσμοδρόμειο όπου με περίμενε ο προσωπικός μου πύραυλος.κατά τις δέκα παρα είκοσι άρχισε η εκτόξευση και κατά τις έντεκα και κάτι ήμανε στη λεβεντογέννα κρήτη.ήρθε το φιλαράκι και με παρέλαβε απ'το αεροδρόμιο και πήγαμε στο σπίτι της αδερφής του για καφέ.το δικό του σπίτι το είχε κάνει κατάληψη η νύφη και το σόι της και όπως ορίζει το έθιμο δεν πρέπει να ιδωθούνε γαμπρός και νύφη πριν τον γάμο.τώρα μου'ρθε στο κεφάλι ότι αυτό το έθιμο πρέπει να'ναι από τότε που οι γάμοι γίνονταν στα τυφλά.ό,τι έπερνες έπερνες(γουρούνι στο σακί δηλαδή)και για να μειωθούν τα περιθώρια να φρικάρει ο γαμπρός και να πάει μετανάστης στα ορυχεια στο βέλγιο του πουλούσαν το παραμύθι ότι είναι γρουσουζιά να ιδωθούνε πριν τον γάμο.στον γάμο δε,έσκαγε η νύφη με μπούρκα ή με πανοπλία η οποία έβγαινε μετά την τέλεση του ιερού μυστηρίου,οπότε επιστροφές δεν γίνονταν δεκτές, αντε και καλούς απογόνους τώρα κοροιδάραααα.

το μεσημέρι με πήγε το φιλαράκι στο ξενοδοχείο και μου άφησε και το αμάξι για να γυρίσω στο σπίτι του το απόγευμα.πήγα για φαγητό σε μια παραλιακή ταβέρνα όπου για μια ομελέτα και μία σαλάτα μου ζήτησαν να κάνω κωλοτούμπες στον αέρα,παράλληλα να τσιμπουκώνω τον σεφ και να σφουγγαρίσω πριν να φύγω.καλά που δεν ζήτησα τίποτα πιο περίπλοκο γιατι θα με βάζαν να κάνω σεξ με την εκατονπενηντάχρονη γιαγιά του ιδιοκτήτη με την απαίτηση να την κάνω να τελειώσει τρεις φορές,πράγμα το οποίο δεν μπορώ.μέχρι δύο εντάξει.

το απόγευμα φόρεσα πουκαμισιά,κυριλέ πανταλόνι γκρι και μοκασίνι έβαλα κρητικά τραγούδια στο σιντόφωνο του 4επι4 και πήγα σπίτι του κολλητού μου.εκεί άρχισαν να σκάνε μύτη και τα φιλαράκια του γαμπρού.τον ντύσαμε και τον ξεντύσαμε κανα δεκαρια φορές για το χατίρι της κάμερας που τον είχε πάρει στο κατόπι(μόνο στο χέσιμο δεν πήγε μαζί του)και κατά τις εφτά παρά κατεβήκαμε να πάρουμε τα αμάξια να πάμε στην εκκλησία.ανεβαίνω στο αμάξι να βάλω μπρος και ακούω έναν φοβερό κρότο από πίσω μου.το πρώτο που σκέφτηκα ήταν 'πάλι μαλακία έκανες και με ξένο αμάξι παπάρα'αλλά όταν είδα δίπλα μου τον κρητίκαρο να έχει βγάλει την κουμπούρα και να βαράει στον αέρα κατάλαβα.το ίδιο κάναν και κανα δεκαριά ακόμα κρητίκαροι.αφού κατάλαβαν και οι τελευταίοι κουφοί στην άλλη άκρη της πόλης ότι ξεκινάει ο γάμος,ξεκίνησε και η αυτοκινητοπομπή φυσικά κορνάροντας μη τυχόν και δεν εμπεδόθηκε καλά το μήνυμα.φτάσαμε στο ξωκλήσι,να μην τα πολυλογώ(καθότι και λάκων όπως λες και συ)ήρθε και η νύφη,έγινε το μυστήριο και ξεκινήσαμε για το κέντρο όπου θα γινόταν το γλέντι.

εκεί ο φίλος σου άρχισε από νωρίς να πίνει.είχα και έναν παπάρα για παρέα που νόμιζε ότι είμαι ο σονόρας και δεν άφηνε το ποτήρι μου άδειο και γω από φιλότιμο το έπινα.το μουσικό πρόγραμμα είχε (τι άλλο;)κρητική μουσική και φυσικά σηκώθηκαν όλοι να χορέψουν πλήν εμού που το έπαιζα μεθυσμένος τουρίστας.κατά τις δύο και μισή ξεκίνησε και το λαικό πρόγραμμα όπου σηκώθηκαν πάλι όλοι να χορέψουν ζεμπέκικα και τσιφτετέλια.εδώ και χρόνια ένα μεγάλο ερώτημα κάνει ηχό στο άδειο μου κεφάλι.είναι αντρικός χορός το ζειμπέκικο και γυναικείος το τσιφτετέλι;χρόνια τώρα ειδικοί επιστήμονες προσπαθούν να λύσουν αυτό το μυστήριο.κανείς δεν έχει δώσει απάντηση οπότε το μπέρδεμα συνεχίζεται και βλέπεις άντρες να κουνάνε το λυγερό τους σκεμπέ με χάρη και νάζι και γκομενέτα με ύφος χασικλί να προσπαθούν να φέρουν γυροβολιές με δεκάποντα τακούνια.

κατά τις έξι το πρωί έφυγε και ο τελευταίος καλεσμένος και με πήγε ο φίλος στο ξενοδοχείο.σε κανα τρίωρο σηκώθηκα απ'τον ύπνο με ένα βάρος στο κεφάλι μου,έκανα μπάνιο και ήπια ένα καφέ.αφού ήρθα στα ίσα μου πήρα το αστικό γιατί το αμάξι φοβήθηκε και έφυγε μόνο του και πήγα στο κέντρο για βόλτα.πήγα στο παλιό λιμάνι και άραξα για αγνάντεμα σε ένα παγκάκι.κατά τις δύο ήρθε ο φίλος και πήγαμε σπίτι του για φαί.το βράδυ με πήγε στο αεροδρόμιο και στη μία ήμουν στη πόλη του φωτός.