atheofilos(lookingforKostakisAnan)

το ιστολόγιο αυτό δημιουργήθηκε για να γράφω ό,τι μου καπνίσει.

Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009

ένα ποίημα

Νύχτες

Καλά, θ' απορροφήσουν κάτι και την έγνοια σου
η μέρα, η κίνηση, η δουλειά σου, οι φίλοι,
και θα μπορέσεις ύστερα να πας
σε κάνα θέατρο ή κέντρον ή όπου αλλού.
Όμως όταν τελειώσουν όλα
τα θέατρα και τα κέντρα κλείσουν,
και που οι Φίλοι καληνύχτα,
και πρέπει να γυρίσεις πια στο σπίτι - τι θα γίνει?
Το ξέρεις πως η σκληρή, αδυσώπητη
σε περιμένει στο κρεβάτι σου η έγνοια.
Θα 'σαι μονάχος.
Και τότες θα λογαριαστείτε.
Θες ή δε θες θα μπουν κάτω όλα, να λογαριαστείτε.
Θα 'σαι μονάχος
κι ανυπεράσπιστος απ' το θέατρο και τα κέντρα,
κι απ' τη δουλειά σου και τους φίλους.
Σε περιμένει στο κρεβάτι σου η έγνοια.
Θά 'ρθει - δε γίνεται. Είν' τόσο σίγουρη γι' αυτό, και περιμένει.
Είναι στο σπίτι και σε περιμένει.

Κώστας Μόντης
*Από τη συλλογή τα τραγούδια της ταπεινής ζωής (Λευκωσία 1954)

1 σχόλιο:

  1. Κι εγώ θέλω κάποια να με περιμένει στο κρεβάτι αλλά αν δεν αλλάξω σεντόνια δύσκολα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή