διακοπες ενότητα ένα

Λοιπόν,ήρθε η ώρα,επιτέλους,να γράψω για το ταξίδι μου σε ένα μικρό νησί στα δωδεκάνησα.


Φήμες,στο διαδύκτιο,λέγαν ότι ο κωστάκης αναν βρισκόταν κάπου στα δωδεκάνησα.Ετσι,άρχισα να οργανώνω την εξόρμηση προς εκείνα τα μέρη.Αγόρασα εισητήρια για τρένο και καράβι και 17 αυγούστου,ξημερώματα,ξεκίνησα από τη πόλη του φωτός για την αποστολή που είχε κωδικό όνομα"διακοπές".Είχα τη βεβαιότητα ότι αυτή τη φορά θα έβρισκα τον κωστάκη αναν...


Μεσημέρι της ίδιας μέρας ήμουν Αθήνα και τράβηξα κατευθείαν για Πειραιά.Το καράβι ξεκίνησε στην ώρα του,με μένα πάνω στο κατάστρωμα και με πάρα πολύ ακόμα κόσμο.Αρκετοί αλλοδαποί,κάγκουρες,τρέντιδες,ζευγαράκια,όλος ο καλός ο κόσμος δηλαδή.


Είχα αγωνία να δω πόσοι θα κατέβαιναν στον ίδιο προορισμό με μένα.


Το κλασικό πρόβλημα που έχω είναι η κοινωνικοποίηση.Τόσος κόσμος τριγύρω και να μην ξέρω κανέναν...Ως γνωστό,μικρός βουτήχτηκα στον λάκκο με το ανθρωποδιωχτικό άρωμα και από τότε καταφέρνω και διώχνω όλους από κοντά μου.


Κουβαλούσα μαζί μου και το mp3,το οποίο φυσικά δεν έιχε μπαταρία αν και το φόρτιζα όλο το προηγούμενο βράδυ.Αγόρασα ένα μικρό σημειοματάριο και στυλό για να περάσω την ώρα μου και αποδείχτηκε στη συνέχεια πολύ καλή κίνηση.Επίσης είχα μαζί μου τα βιβλία μου,οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να πήξω.


Καλή φάση η εικόνα των ανθρώπων που πηγαίνουν διακοπές.Οι περισσότεροι έχουν ένα όμορφο χαμόγελο στη φάτσα και είναι χαλαροί.Επίσης όμορφο είναι(τώρα που το σκέφτομαι) να ταξιδεύει καποιος με μέσα μαζικής μεταφοράς για να απολαμβάνει τέτοιες εικόνες και ακόμα ομορφότερες.


Υπάρχουν εκατομμύρια τρόποι προσέγγισης ατόμων.Εμένα μου'ρχονται στο κεφάλι οι χειρότεροι.Σκεφτόμουν,ας πούμε,να ανέβω πάνω στην καρέκλα που καθόμουν και να φωνάξω "ποιος είναι για το τάδε νησάκι?"ή να σηκωθώ και να τραγουδήσω Καζαντζίδη και μάλιστα τα τούρκικα τραγούδια.Το περισσότερο βέβαια που θα γνώριζα μ'αυτές τις πράξεις θα'ταν ο βυθός του λιμανιού του Πειραιά και τίποτα παραπάνω.Θα μπορούσα βέβαια να κάνω ένα σκετς απ'την ταινία"ας περιμένουν οι γυναίκες",ας πούμε τη σκηνή του πέναλτι.Θα το εκτιμούσαν δεόντως όλοι...


Το καράβι δεν ξεκίνησε καλά καλά και 'γω άρχισα να ζαλίζομαι.Κατάλαβα ότι η αποστολή εύρεσης του Κωστάκη Ανάν ήταν δύσκολη υπόθεση.

Γνώρισα το πρώτο άτομο στο ταξίδι.Την Ντιάνα,η οποία πήγαινε στην......Πιάσαμε χαλαρή συζήτηση.Ηρθε και κάθησε στο τραπεζάκι που ήμουν αραχτός γιατί δεν είχε άλλες θέσεις τριγύρω.Μετά από λίγο ήρθε και κάθησε και ο Πάνος.Αυτός πήγαινε στη ....Περάσαμε λίγες ώρες οι τρεις μας συζητώντας για διάφορα θέματα.Τους έκανε εντύπωση που ξεκίνησα μόνος μου διακοπές και πήγαινα κάπου όπου δεν με περίμενε κάποιος.

Η ώρα είχε πάει κοντά 11,οι υπόλοιποι της παρέας είχαν ήδη κατέβει στους προορισμούς τους.Ο κόσμος πάνω στο καράβι είχε λιγοστέψει κατά πολύ.Οι περισσότεροι είχαν κατέβει στους δημοφιλείς προορισμούς.Ήμουν κατάστρωμα ακόμα αλλά δεν κρύωνα.Σκεφτόμουν ότι αν νύσταζα θα μεταφερόμουν στο σαλόνι για να τη πέσω σε μια γωνια.Μέχρι τότε είχα φάει 3 σάντουιτς που είχα ετοιμάσει απ'το σπίτι.Μόνο καφέδες και νερά είχα αγοράσει.Κάποια στιγμή νύσταξα και κοιμήθηκα στο σαλόνι.

Το πρωί σηκώθηκα νωρίς,κατά τις 7,πήρα καφέ και κάτι να φάω και βγήκα στο κατάστρωμα για τσιγάρο.Το πλοίο έπλεε δίπλα από ένα νησάκι.Δεν είχα καταλάβει πιο νησί ήταν,μέχρι που το μεγάφωνο ανακοίνωσε ότι σε 10 λεπτά θα δέναμε στο λιμάνι.Ξαφνιάστηκα διότι είχα την εντύπωση ότι θα φτάναμε μεσημέρι.Η πρώτη αντίδραση έτσι όπως έβλεπα τους γυμνούς βράχους του νησιού ήταν "αμάν πού ήρθα?"Είχα τη πεποίθηση όμως ότι θα περνούσα καλά.

Αποβιβάστηκα στο λιμάνι με λίγα ακόμη άτομα και τράβηξα προς τη στάση του λεωφορείου στη πλατεία του χωριού.Ηπια ένα καφέ ακόμα(ο οποίος,η ιστορία θα δείξει πως,ήταν ο τελευταίος,μέχρι και τώρα)σ'ένα καφενείο και κατά τις οκτώμιση ξεκίνησε το πουλμαν για τη γνωστή παραλία.

Σε δέκα λεπτά είχαμε φτάσει.Μεγάλη σε μήκος παραλία,στη μια άκρη είχε ομπρελοκαθίσματα και όλη η υπόλοιπη αρμοιρίκια και κάτω από αυτά σκηνές.
Επέλεξα τυχαία ένα μέρος κοντά σε κάποιες άλλες σκηνές καιξεκίνησα να στήνω τη δικιά μου σκηνή.Αν και δύσκολα τα κατάφερα και υπολόγισα ότι θα μπορώ να κοιμάμαι μέχρι τις 10 χωρίς να με καίει ο ήλιος.
Κάποια στιγμή άρχισαν να εμφανίζονται και οι γείτονες.Έφτιαξα τσάι και προσφέρθηκα να φτιάξω και σ'αυτούς αλλά αρνήθηκαν ευγενικά.Σε λίγο έμαθα και τα ονόματα τους .
Πρώτο βράδυ στη παραλία,δεν είχα διάθεση για έξω οπότε την έπεσα από νωρίς.Θα μπορούσα να πάω στο χωριό αλλά βαριόμουν.Προμήθειες δεν είχα πάρει αλλά δεν πεινούσα.
Την επομένη σηκώθηκα,έκανα τη πρωινή βουτιά,έφτιαξα τσάι.Η γειτόνισσα(Ηλιος από δω και πέρα)μου έδειξε ένα σουπερ χάρτη του νησιού και μου είπε λεπτομέρειες για τις παραλίες και τα μονοπάτια.Είχα διάθεση να πάω σε όλες,τελικά δεν πήγα σε καμία...
Τρίτη μέρα και ξεκίνησα,το μεσημέρι,να πάω στο χωριό με τα πόδια.Στα μισά του δρόμου με πήρε ένας τύπος με το μηχανάκι του και έτσι έφτασα γρήγορα.Έκανα βόλτες στα στενά του χώριου,έφαγα κατσίκι και σαλάτα σε μια ταβέρνα και επειδή είχε πολύ ζέστη πήγα λίγο παραπάνω σ'ένα εκκλησάκι και την έπεσα απολαμβάνοντας τη θέα και χωνεύοντας το ζώο.Θα ήθελα να ανέβω πάνω στο κάστρο αλλά μπααα...Μετά από αρκετή ώρα κατέβηκα παραλία και γνώρισα τον Δ. και τον Γ.
Άρχισα να κοινωνικοποιούμαι ή μου φαινέται?
Μετά από σωτήρια παρέμβαση της ανηψιάς μου αποφάσισα να χωρίσω αυτή την ιστορία σε ενότητες γιατί έφτασε οκτώβρης και γράφω ακόμα για το καλοκαίρι.Τέλος πρώτης ενότητας.

αρθρο

μεσημερι στο μαγαζι,χαλαρωσε η κινηση και ειναι ευκαιρια να γραψω η καλυτερα να αντιγραψω ενα κειμενο του συντροφου καιν ,το οποιο γραφτηκε με αφορμη την επιθεση που δεχτηκαν μελη του ΑΝΤΑΡΣΥΑ απο φασιστοειδη.Το συγκεκριμενο κειμενο εχει "ανεβει"και στο athens.indymedia.Το αντιγραφω απο την εφημεριδα ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ της Πεμπτης 30 Ιουλιου 2009:

Παλη χωρις το κτηνος της βαρβαροτητας

""Συντροφικα στα αδερφια και συντροφους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ολης της Αριστερας,παντα εχθρικα σε καθε ειδους φασιστοειδη:

Η σταση απεναντι στη βια,ιδιετερα σε αυτην που εχει το πλεον αποκρουστικο,απανθρωπο και κτηνωδες προσωπο,δεν πρεπει να ειναι απο τους αναρχικους ποτε επιλεκτικη.Ειναι περα για περα λανθασμενη σταση και οδηγει σε αδιεξοδα και ανεπανορθωτες βλαβες για το ιδιο το κινημα,για την ιδια την κοινωνια.

Την αλληλεγγυη μου στους συντροφους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και καθε πολιτικου χωρου `η ατομου που βιωνει παρακρατικες μορφες βιας.

Στο παιδι τα "ορια"μπαινουν απο την αρχη της εξελιξης του,μετα ειναι αργα και ολοι οι δρομοι(εκτος απο ελαχιστες εξαιρεσεις)οδηγουν στον κωλοπαιδισμο,στον ατομικισμο και στον μηδενισμο.

Καπως ετσι συνεβη και στον αναρχικο χωρο στην Ελλαδα,που αρνειται να θαψει το κουφαρι της εφηβειας,που φοβαται να μετρηθει και να νικησει τη μετριοτητα του και τη χαμηλη εως ανυπαρκτη παρουσια και ποιοτητα της παρεμβασης του στα κοινωνικα ζητηματα,να περασει απο την εποχη της ηττας στην εποχη της θετικης προσπαθειας,προσεγγισης και παλης και,γιατι οχι,στην εποχη της νικης που φερνει η αυτοκριτικη,ο σεβασμος στην αλλη αποψη και οχι η αδιαλλαξια,ο εγωκεντρισμος και ο αυτισμος.

Φασιστικα φαινομενα

Για ολα αυτα εχω ξαναμιλησει στο παρελθον και δεν θα αρνηθω και το δικο μου ποσοστο ευθυνης (οσο τουλαχιστον μου αναλογει) για τη διαμορφωση ενος αρνητικου αντιαναρχικου "ρευματος"και"τασης"απο αντιδραστικα και φασιστικα φαινομενα που ναρκοθετουν το γεφυρωμα και την ενωση του αναρχισμου με την κοινωνια!

Η ανοργανωσια,το αντικοινωνικο συναισθημα που φτανει πολλες φορες στα επιπεδα του μισους για "νοικοκυραιους,"κατοικους"και εξουσιαστες ταυτοχρονα,η απουσια της συζητησης και του δημοκρατικου εσωτερικου διαλογου για τις μορφες και τα αποτελεσματα της "συγκρουσιακης αντιβιας,τα μετεωρα βηματα στον αφηρημενο και στον εκτος ελεγχου θυμο για "εσωτερικη" καταναλωση και για την προσωπικη μας εκτονωση,η καταστροφη για την καταστροφη και η"εξεγερση"για το πλιατσικο και αντιστροφα,"προσελκυσε" χουλιγκανους, κοινους αληταραδες,τραμπουκους και φασιστοειδη που"μετακομισανε"και βρηκανε "ασυλο" στον αναρχικο χωρο,που λογω των σεχταριστικων και σκορπιων συνθηκων που εχουν αναπτυχθει τα τελευταια χρονια εντος της συνθεσης του αποτελεσε το γονιμο εδαφος στη "στρατευση"ατομων`η ομαδων στον"πολιτικο"χουλιγκανισμο με καθαρα νεοφασιστικα προτυπα και στοχευσεις.

Οταν αφηνεσαι συνολικα σαν πολιτικος χωρος στον στροβιλισμο του αυτοσκοπου και των διαφορων ιδεοληψιων,μυθοπλασιων και φετιχισμων,δεν μπορεις με τον καιρο να ξεχωρισεις φιλους,συντροφους και εχθρους!

Ολα μπαινουν στην πεπατημενη του "τσουβαλιασματος"και της γενικευσης,ακους τη "δικη σου φωνη"κλειδωνεις τον Κοσμο σου απο τις αλλες και η "λυση"που δινεις σε διαφωνιες και προβληματα που φυσιολογικα προκυπτουν(γιατι στην ουσια θελεις,οπως το Κρατος,να επιβαλεις"οπως και να εχει"την ομοιομορφια)ειναι οι ξυλοδαρμοι,τα σιδερικα,οι μαφιοζικες και συμμοριτικες τακτικες!

Αυτες οι"αντιληψεις"δεν κτισανε απο τη μια στιγμη στην αλλη την επεισοδιακη νυχτα της 18ης Ιουλη 2009 και τα γεγονοτα ντροπης γυρω απο τη Νομικη Σχολη κατα τη διαρκεια εκδηλωσης των συντροφων τηςΑΝΤΑΡΣΥΑ,εχουν συμβει πολλες φορες στο παρελθον και θα γινουν περισσοτερες στο μελλον,αν εντος του αναρχικου χωρου δεν συμβουν ανατροπες,αν δεν αλλαξουν ολα,ολα που ολοι και ολες ξερουν!

Δεν ισχυριζομαι πως η κριση ταυτοτητας και επιλογων αφορα μονο τον αναρχικο/αντιεξουσιαστικο χωρο στην Ελλαδα.Αφορα ολη την Αριστερα,τις οργανωσεις της, θεσμικες η μη,ολες τις δυναμεις που"κοιταζουν"προς τη μερια ενος Κοσμου χωρις το κτηνος της βαρβαροτητας απο ανθρωπο σε ανθρωπο!

Δεν φτανει,ομως,μονο να" κοιταζεις"προς τα εκει...

Οταν ο πολιτικος διαλογος η αντιλογος και η ελευθεριακη σχεση και εμπιστοσυνη ισοπεδωνονται,οταν απαξιωνονται οι υπολοιπες γνωμες και αποψεις συντροφων, "παρτι" κανει η ανελευθερια,η βιαιομανια,τα ταγματα εφοδου,οι ιεροεξεταστες και δικαστες της"απολυτης αληθειας",οι"πολεμαρχοι"υπερασπιστες της"επαναστατικης καθαροτητας",οι μπατσοι με η χωρις"στολη"η οι μπατσοι της πλατειας,της γειτονιας,των δρομων!

Απογειωνεται το θεαμα,το lifestyle και το political correct,αδειαζει η ζωη απο οξυγονο και πεθαινει στους πολιτικους χωρους,στα κινηματα,στην ιδια την κοινωνια!

Προσωπικα δεν συμφωνω με εκδηλωσεις του οποιου πολιτικου χωρου μεσα στα πανεπιστημια και στα δημοσια ιδρυματα,για οικονομικους λογους!

Μακαβρια εισβολη

Μου θυμιζει ο,τι συμβαινει στον"ναο"της θρησκειας,την εμπορευματοποιηση και την καπηλεια ενος πνευματικου χωρου για"ιδιο οφελος"!

Αυτο ομως που σιχαινομαι και θα ηθελα(ματαια ισως?)να σταματησει να περιφερει την αθλια "υπαρξη"του απο καθε σπιθαμη γης,ειναι η με το"ετσι θελω"βιαιη,μακαβρια εισβολη των ακαλεστων"νεκρων"στη γιορτη των ζωντανων!

Περισσοτερο ομως τρομαζω απο την ανοχη και τη σιωπη ολων εκεινων που συντηρουν μια εισοδο ανοιχτη σε μολυσματικους ιους και φορεις"συλλογικης ευθυνης",σε τσογλανοπαρεες και ανεγκεφαλους,λουμπεν και ποινικους,που αμαυρωνουν ανεπανορθωτα πολιτικους και κοινωνικους χωρους!

Η σταση σε παρακρατικες(και οχι μονο)μορφες βιας δεν μπορει να ειναι ποτε επιλεκτικη,αλλιως οι πολιτικοι χωροι και τα κινηματα που αγωνιζονται και προετοιμαζονται για"εναν αλλο Κοσμο Εφικτο"χανουν το στιγμα,την ηθικη και τις αξιες,τα χαρακτηριστικα εκεινα που τους ξεχωριζουν και τους διαφοροποιουν απο τους δημιους της βαρβαροτητας,τους συνεχιστες και διαχειριστες της καθημερινης μιζεριας και αλλοτριωσης!

Αν δεν κρατησουμε με καθε μεσο αυτο το στιγμα,τοτε αναποφευκτα θα γινουμε θεατες του τελους των κοινωνικων κινηματων στα χερια ατομων και ομαδων που εκτρεπουν(συνειδητα η ασυνειδητα)την πορεια για την εξοδο απο τον φασισμο,στον ιδιο τον φασισμο.Στην κατευθυνση της πορειας,οχι αντιθετα γι΄αυτο που κινησε πεινασμενη,κουρελιασμενη και διψασμενη,αλλα στην επιστροφη της αδικαιωτη,ματαιωμενη και χωρις αλλες δυναμεις στον ιδιο τον φασισμο που,μεσα και εξω απο εμας,αποδεικνυεται εκ των πραγματων,πως παρα τις αναριθμητες καταγγελιες και σφαιρες εναντιον του παραμενει ανικητος και αθανατος!

Αξιζει ομως,συντροφοι/-σσες,τοσο αιμα αιωνων,τοση κουραση και αγωνια επειτα απο χιλιομετρα διαδρομης,προσφυγιας και προσφορας για τη ζωη και τον ανθρωπο για να χαθουμε οριστικα στην απομονωση και στο περιθωριο,στην τεφρα της ιστοριας?

Παπαδοπουλος Παναγιωτης(Καιν)

Μεμονωμενο ατομο απο το

ελευθεριακο/αναρχικο κινημα

21/7/09,Πατρα

στο μαγαζι

ειμαι μαγαζι.Χαλαρα.Εχουν φυγει διακοπες οι περισσοτεροι.θα φυγω και γω το δεκαπενταυγουστο.Θα αναζητησω τον κωστακη αναν στα δωδεκανησα.αυτα λενε οι τελευταιες φημες που κυκλοφορουν στο διαδυκτιο.Δεν μπορω να μην τις πιστεψω,αυτες ξερουν...
τον ιουνη ειχα παει στη κυπρο γιατι μου στειλαν εσεμες δυο φημες οτι ο κωστακης αναν βρισκεται στη λευκωσια.Την εκανα ανω κατω.Ειδικα στη παλια πολη πηγα σε πολλα σημεια απ'οπου ελαχιστα λεπτα πριν ειχε περασει ο κωστακης αναν.ποτε ομως δε καταφερα να πεσω πανω του.Ειχα βοηθο μου και τον Θεο.
Ο Θεος ηταν εκει διοτι δουλευε στο πανεπιστημιο στο μαθηματικο τμημα.Ειχε τελειωσει εξεταστικες και λοιπες παπαριες και αφιερωθηκε στο ψαξιμο του κωστακη αναν.
Θεος και προφητης ενωσαν τις υπερφυσικες δυναμεις τους και καναν μια τρυπα στο νερο.

ηρθε η ωρα του γιαννη βαλαορα

δημοσιευση 1

σκυψε αστυνομια

δεν πανικοβαλλομαστε