το κυνήγι του κόκκινου οκτώβρη(πολλές αμερικανιές βλέπεις ρε μάστορα)

Επιτέλους πιάνω πληκτρολόγιο μετά από πολλή καιρό.Το τελευταίο καταφήγιο και ένα καλό όπλο κατά της μοναξιάς.Βαριά κουβέντα η μοναξιά αλλά τη παλεύω προς το παρόν καλά.
Είναι στιγμές που μπαίνω στο σπίτι και η μοναξιά μου την έχει στημένη πίσω από τη πόρτα.Με πιάνει με ένα περίτεχνο κεφαλοκλείδωμα και μ'αρχίζει στα κλωτσομπουνίδια.Τελευταία άρχισα να αντιδράω μιας και το ίδιο μου κάνει συνέχεια.Μπαίνω με φόρα σαν γνήσιος καμικάζι πιλότος και όποιον πάρει ο χαρούλης.Πολύ γλυκό παιδί ο χαρούλης,υιοθετημένο περνάει καλά με τους θετούς του γονείς.Άλλες φορές στραπατσαρισμένος απ'το κλωτσομπουνίδι ξαπλώνω στο ντιβάνι και αγναντεύω το ταβάνι ώσπου να με πάρει ο ύπνος.Εμπειρία πολλών ετών σφαλιαροείσπραξης έχει δείξει ότι οι πισώπορτες ενέδρες της ακατανόμαστης συμβαίνουν όταν ο καιρός είναι βροχερός και βαριοσυννεφιασμένος και γενικώς δεν σηκώνει πολλά πολλά.
Έχω κολλήσει σαν τσίχλα μασημένη στο φατσοβιβλίο.Η αλήθεια είναι ότι το'χω βαρεθεί.Δε παίζει κάτι σοβαρό εκεί μέσα.Υπάρχουν τέσσερις πέντε φίλοι-ες που βρίσκομαι σε επαφή μαζί τους απο'κει μέσα αλλά από κει και πέρα επικρατεί το χάος.
Χθες πήγα στην εβδομαδιαία συνέλευση της ΣΠΑΜΕ.Είχα να πάω σαλονίκη κανα δυο βδομάδες και μου ψιλοέλλειψε η βόλτα στα μίζερα σοκάκια της.Παρατήρησα,με τη βοήθεια του αρχικαντηλανάφτη είν'η αλήθεια,ότι ο αντικαπνιστικός νόμος κάνει θραύση στα σαλονικιώτικα καφενεία και μπαράκια.
Εδώ στη πόλη του φωτός ακόμα δεν έχουμε επηρρεαστεί και συνεχίζουμε να βλέπουμε τον μπάοκ μέσα σε σύννεφα καπνού σαν να είμαστε στο γήπεδο και έχουν ανάψει καπνογόνα οι κάφροι της θ4.
Ξεκίνησα να μαθαίνω τούρκικα.Κάθε παρασκευή πέντε με εφτά επιστροφή στις ρίζες.
Ο Κωστάκης Ανάν έβγαλε νέο βιβλίο.Κατεβαίνω σαλονίκη να το αγοράσω.Άλλο ένα ιερό βιβλίο που πρέπει να διαδοθει και να μαθευτεί σαν νεράκι.

Αντισταθείτε,ποίημα του κ.Μιχάλη Κατσαρού

Ἀντισταθεῖτε, σ᾿ αὐτὸν ποὺ χτίζει ἕνα μικρὸ σπιτάκι
καὶ λέει καλὰ εἶμ᾿ ἐδῶ.
Ἀντισταθεῖτε, σ᾿ αὐτὸν ποὺ πάλι γύριζε στὸ σπίτι
καὶ λέει Δόξα σοι ὁ Θεός.
Στὸν περσικὸ τάπητα τῶν πολυκατοικιῶν
τὸν κοντὸ ἄνθρωπο τοῦ γραφείου
στὴν ἑταιρεία εἰσαγωγαὶ-ἐξαγωγαί
στὴν κρατικὴ ἐκπαίδευση καὶ τὸ φόρο
ἀντισταθεῖτε σὲ μένα ἀκόμα ποὺ ἱστορῶ.
Ἀντισταθεῖτε, σ᾿ αὐτὸν ποὺ χαιρετᾶ ἀπ᾿ τὴν ἐξέδρα
ὧρες ἀτέλειωτες τὶς παρελάσεις.
Στὸν Πρόεδρο τοῦ Ἐφετείου ἀντισταθεῖτε,
στὶς μουσικές, τὰ τούμπανα καὶ τὶς παράτες,
σ᾿ ὅλα τὰ ἀνώτερα συνέδρια ποὺ φλυαροῦνε,
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι,
σ᾿ αὐτὴ τὴν ἄγονη κυρία ποὺ μοιράζει ἔντυπα ἁγίων,
λίβανον καὶ σμύρναν.
Ἀντισταθεῖτε, σ᾿ ὅλους αὐτοὺς ποὺ λέγονται μεγάλοι
καὶ γράφουν λόγους πλάι στὴ θερμάστρα.
Στὶς φοβερὲς σημαῖες τῶν κρατῶν καὶ τὴ διπλωματία,
στὰ ἐργοστάσια πολεμικῶν ὑλῶν,
σ᾿ αὐτοὺς ποὺ λένε λυρισμὸ τὰ ὡραῖα λόγια,
στὰ γλυκερὰ τραγούδια μὲ τοὺς θρήνους,
στοὺς θεατές, στὸν ἄνεμο…
Ἀντισταθεῖτε.

Μιχάλης Κατσαρός

το παρόν ποίημα το αντέγραψα από το μπλογκ Persona Non Grata με διεύθυνση http//pernongrata.wordpress.com

γεια σου παντέρμη κρήτη

φιλαράκι γεια σου.


το σουκου πήγα στην κρήτη στον γάμο του φίλου μου του τ.έφυγα με το αμάξι κατα τις εξίμιση απ'τη πόλη του φωτός και έφτασα σαλονίκη κατά τις οκτώ παρά.πήρα ταξί και έφτασα στο κοσμοδρόμειο όπου με περίμενε ο προσωπικός μου πύραυλος.κατά τις δέκα παρα είκοσι άρχισε η εκτόξευση και κατά τις έντεκα και κάτι ήμανε στη λεβεντογέννα κρήτη.ήρθε το φιλαράκι και με παρέλαβε απ'το αεροδρόμιο και πήγαμε στο σπίτι της αδερφής του για καφέ.το δικό του σπίτι το είχε κάνει κατάληψη η νύφη και το σόι της και όπως ορίζει το έθιμο δεν πρέπει να ιδωθούνε γαμπρός και νύφη πριν τον γάμο.τώρα μου'ρθε στο κεφάλι ότι αυτό το έθιμο πρέπει να'ναι από τότε που οι γάμοι γίνονταν στα τυφλά.ό,τι έπερνες έπερνες(γουρούνι στο σακί δηλαδή)και για να μειωθούν τα περιθώρια να φρικάρει ο γαμπρός και να πάει μετανάστης στα ορυχεια στο βέλγιο του πουλούσαν το παραμύθι ότι είναι γρουσουζιά να ιδωθούνε πριν τον γάμο.στον γάμο δε,έσκαγε η νύφη με μπούρκα ή με πανοπλία η οποία έβγαινε μετά την τέλεση του ιερού μυστηρίου,οπότε επιστροφές δεν γίνονταν δεκτές, αντε και καλούς απογόνους τώρα κοροιδάραααα.

το μεσημέρι με πήγε το φιλαράκι στο ξενοδοχείο και μου άφησε και το αμάξι για να γυρίσω στο σπίτι του το απόγευμα.πήγα για φαγητό σε μια παραλιακή ταβέρνα όπου για μια ομελέτα και μία σαλάτα μου ζήτησαν να κάνω κωλοτούμπες στον αέρα,παράλληλα να τσιμπουκώνω τον σεφ και να σφουγγαρίσω πριν να φύγω.καλά που δεν ζήτησα τίποτα πιο περίπλοκο γιατι θα με βάζαν να κάνω σεξ με την εκατονπενηντάχρονη γιαγιά του ιδιοκτήτη με την απαίτηση να την κάνω να τελειώσει τρεις φορές,πράγμα το οποίο δεν μπορώ.μέχρι δύο εντάξει.

το απόγευμα φόρεσα πουκαμισιά,κυριλέ πανταλόνι γκρι και μοκασίνι έβαλα κρητικά τραγούδια στο σιντόφωνο του 4επι4 και πήγα σπίτι του κολλητού μου.εκεί άρχισαν να σκάνε μύτη και τα φιλαράκια του γαμπρού.τον ντύσαμε και τον ξεντύσαμε κανα δεκαρια φορές για το χατίρι της κάμερας που τον είχε πάρει στο κατόπι(μόνο στο χέσιμο δεν πήγε μαζί του)και κατά τις εφτά παρά κατεβήκαμε να πάρουμε τα αμάξια να πάμε στην εκκλησία.ανεβαίνω στο αμάξι να βάλω μπρος και ακούω έναν φοβερό κρότο από πίσω μου.το πρώτο που σκέφτηκα ήταν 'πάλι μαλακία έκανες και με ξένο αμάξι παπάρα'αλλά όταν είδα δίπλα μου τον κρητίκαρο να έχει βγάλει την κουμπούρα και να βαράει στον αέρα κατάλαβα.το ίδιο κάναν και κανα δεκαριά ακόμα κρητίκαροι.αφού κατάλαβαν και οι τελευταίοι κουφοί στην άλλη άκρη της πόλης ότι ξεκινάει ο γάμος,ξεκίνησε και η αυτοκινητοπομπή φυσικά κορνάροντας μη τυχόν και δεν εμπεδόθηκε καλά το μήνυμα.φτάσαμε στο ξωκλήσι,να μην τα πολυλογώ(καθότι και λάκων όπως λες και συ)ήρθε και η νύφη,έγινε το μυστήριο και ξεκινήσαμε για το κέντρο όπου θα γινόταν το γλέντι.

εκεί ο φίλος σου άρχισε από νωρίς να πίνει.είχα και έναν παπάρα για παρέα που νόμιζε ότι είμαι ο σονόρας και δεν άφηνε το ποτήρι μου άδειο και γω από φιλότιμο το έπινα.το μουσικό πρόγραμμα είχε (τι άλλο;)κρητική μουσική και φυσικά σηκώθηκαν όλοι να χορέψουν πλήν εμού που το έπαιζα μεθυσμένος τουρίστας.κατά τις δύο και μισή ξεκίνησε και το λαικό πρόγραμμα όπου σηκώθηκαν πάλι όλοι να χορέψουν ζεμπέκικα και τσιφτετέλια.εδώ και χρόνια ένα μεγάλο ερώτημα κάνει ηχό στο άδειο μου κεφάλι.είναι αντρικός χορός το ζειμπέκικο και γυναικείος το τσιφτετέλι;χρόνια τώρα ειδικοί επιστήμονες προσπαθούν να λύσουν αυτό το μυστήριο.κανείς δεν έχει δώσει απάντηση οπότε το μπέρδεμα συνεχίζεται και βλέπεις άντρες να κουνάνε το λυγερό τους σκεμπέ με χάρη και νάζι και γκομενέτα με ύφος χασικλί να προσπαθούν να φέρουν γυροβολιές με δεκάποντα τακούνια.

κατά τις έξι το πρωί έφυγε και ο τελευταίος καλεσμένος και με πήγε ο φίλος στο ξενοδοχείο.σε κανα τρίωρο σηκώθηκα απ'τον ύπνο με ένα βάρος στο κεφάλι μου,έκανα μπάνιο και ήπια ένα καφέ.αφού ήρθα στα ίσα μου πήρα το αστικό γιατί το αμάξι φοβήθηκε και έφυγε μόνο του και πήγα στο κέντρο για βόλτα.πήγα στο παλιό λιμάνι και άραξα για αγνάντεμα σε ένα παγκάκι.κατά τις δύο ήρθε ο φίλος και πήγαμε σπίτι του για φαί.το βράδυ με πήγε στο αεροδρόμιο και στη μία ήμουν στη πόλη του φωτός.

The Forminx - Mandjourana's Shake

Big Bad Voodoo Daddy - Mr. Pinstripe Suit

καλό μήνα

σκόρπιες σκέψεις λίγο πριν φύγω για χαλάρωμα

Κάθομαι μπροστά στην οθόνη και αποφασίζω να γράψω μια νέα ανάρτηση.Χωρίς θέμα,χωρίς σχέδιο και πλάνο μέσα στο μυαλό μου.Είμαι στο σπίτι κυριακή μεσημέρι με κλειστά πατζούρια και ένα τσιγάρο στο στόμα,έτοιμος(;)να ξεδιπλώσω τις μοίχειες σκέψεις μου πάνω στο εικονικό χαρτί.
Ένα κουβάρι όλα μέσα μου.Σκέψεις,λάθη που έκανα,πού θα πάω ταξίδι,η καθημερινότητα μου,αυτά που διστάζω να κάνω,οι φοβίες μου και τα κόμπλεξ μου.
Η ψυχική μου ισορροπία είναι το ζητούμενο.Να χαλαρώσω και να βάλω ένα ένα καλαμπαλίκι στη σειρά.Η ρουτίνα,που είναι η μεγαλύτερη πρέζα όπως λέει και ο κωστάκης ανάν και η αγωνία μου να την αποφύγω με κάνει να ψάχνω καινούρια μονοπάτια και άλλους ανθρώπους.Η έλλειψη σεξουαλικής ζωής που με κάνει να σκέφτομαι το σεξ συνέχεια.Πολύ μπέρδεμα ή έτσι νομίζω;
Καλοκαίρι είναι,ας χαλαρώσω και θα τα βάλω όλα στη σειρά.Ε κι αν όχι όλα κάποια θα πάρουν το δρόμο τους.
Η φάση με τον κροκόδειλο είναι ότι βαρέθηκα τη φάση της.Τις δήλωσα ότι είμαι ερωτευμένος μαζί της και έδειξα πολλές φορές με πράξεις πόσο την αγαπώ και πόσο σημαντική είναι για μένα.Ας ξεκολλήσω επιτέλους λοιπόν αφού η τύπισσα με βλέπει μόνο σαν φίλο."Να τη χέσω τη φιλία σου"που θα λεγε και ο θεός.Μια κουβέντα βέβαια είναι να χέσεις φιλία πολλών χρόνων αλλά δε γίνεται αλλιώς.Να το παίξω υπεράνω μετά τα τελευταία που έκανα;Φτάνει άλλο.
Με τη φουφου τι γίνεται;Με τη φουφου ότι ήταν να γίνει έγινε.Η τύπισσα δε γουστάρει και το είπε εξαρχής.Τα άλλα όλα είναι της δουλειάς.Ας είναι τυπική και εντάξει με τη δουλειά της και όλα θα'ναι μια χαρά.
Η ανάγκη μου για ξεκούραση και αλλαγή παραστάσεων κάνει το ταξίδι στο νησί απαραίτητο.
Το τρακάρισμα μου στοίχισε αρκετά σε χρήματα και ψυχική φθορά.

καλό μήνα βρε

πέρασε μια βδομάδα που γύρισα από τον όλυμπο.ωρίμασε σαν ροδάκινο μέσα μου η διάθεση να γράψω γι'αυτή την εκδρομή ξεκίνησα με το κάρο μου ξημερώματα απ'τη πόλη του φωτός και σε μιάμιση ώρα ήμανε λιτόχωρο.εκεί περίμενα τον μανού και τα άλλα παιδιά που ερχόντουσαν από σαλονίκη.αφού φτάσαν ξεκινήσαμε για πάνω με τα αυτοκίνητα.αφήσαμε το ένα αμάξι στο καταφήγιο στα πριόνια και με το άλλο πήγαμε στο δεθυμάμαιπωςλέγεται για να ξεκινήσουμε τη πεζοπορία.φορτωθήκαμε τα σακίδια και οκτώ παρα δέκα κάναμε το πρώτο βήμα.περπατούσαμε μεσ'στο δάσος με τα φυλλοβόλα μαζι με αρκετό κόσμο που έκανε το ίδιο με μας.το πρώτο που ένοιωσα ήταν η έλλειψη τεχνιτών ήχων και ήταν κάτι πολύ όμορφο.κάναμε συχνές στάσεις για να πάρουμε ανάσες σε όλη τη διάρκεια της πορείας.κάποια στιγμή περάσαμε στο επίπεδο της αειθαλούς βλάστησης και σιγά σιγά όσο ανεβαίναμε η βλάστηση αραίωνε.στο έδαφος δεν πατούσαμε πια χώμα αλλά πέτρες και μάλιστα σαθρές και σε κάποια σημεία έπρεπε να προσέχουμε που πατάμε γιατί εκεί αν σε πάρει η κατηφόρα θα γίνεις τροφή για τα μυρμήγκια και τις κάργες που πολύ θα το χαρούν αλλά οι διασώστες που θα σε μαζεύουν με τα κουταλάκια μάλλον δε θα χαίρονταν καλοκαιριάτικα να τους χαλάς τη ραστώνη.οπότε αν θες να χαζέψεις το τοπίο σταματάς χαζεύεις,σταματάς να χαζεύεις και συνεχίζεις το περπάτημα.
περίπου στα δυο χιλιάδες μέτρα υψόμετρο αισθανόμουν τη ψύχρα.φοβερή θέα από κει ψηλά.
φτάσαμε στο οροπέδιο των μουσών και σε λίγο θα φτάναμε στο καταφήγιο του "αποστολίδη",το καφήγιο του"κάκαλου"ήδη φαινόταν και χτύπησε το κινητό μου.η κυρα λένη με ενημέρωσε ότι ξέχασα τα γυαλια μου στο σπίτι.θα γυρίσω να τα πάρω.αύριο.
μετά από εφτάμιση ώρες περπάτημα μπήκα στο καταφήγιο.οι άλλοι της παρέας είχαν φτάσει κανα μισάωρο πριν.
αφού φάγαμε και ξεκουραστήκαμε,το απόγευμα πήγαμε στη κορυφή του προφήτη ηλία.απ'το καταφήγιο φαίνεται σαν ένας μικρός λοφίσκος,το υψόμετρο της είναι δυο οχτακόσια.έσπασα λοιπόν κάθε ατομικό ρεκόρ υψομέτρου που είχα.εκεί πάνω έχει και ένα παρεκλήσι του ομόνημου άγιου παύλα προφήτη.πετρόχτιστο.λέει ότι γίνονται και γάμοι εκεί πάνω.φαντάζομαι τους συμπέθερους να ανεβαίνουν με τα κουστούμια και τα ταγέρ.
μέχρι να βραδιάσει είμασταν σε μια κορυφούλα πίσω απ'το καταφήγιο και χαζεύαμε τοπιο ουρανό και τον ήλιο που έδυε.
το βράδυ είχε παρατήρηση ουρανού με το φεγγάρι σχεδόν γεμάτο να παίζει με τα σύννεφα και κατα τη θάλασσα μεριά στο βάθος βλέπαμε τις αστραπές από μια καταιγίδα.πανέμορφες εικόνες.
το άλλο πρωί ξύπνησα απ'τις πεντέμιση αλλά καθόμουν στο κρεβάτι μέχρι να σηκωθεί και ο υπόλοιπος λαός.φάγαμε πρωινό,ήπιαμε καφέ και ξεκινήσαμε για την επιστροφή.πήγαμε και απ'το καταφήγιο του"κάκαλου"για καφέ απολαύσαμε τη θέα και από κει και ξεκινήσαμε για κάτω.από άλλο μονοπάτι και όχι από αυτό που ανεβήκαμε.
μετά από πέντε σχεδόν ώρες φτάσαμε στα πριόνια.